วที่ดีในอนาคตอย่างแน่นอน สำหรับน้องชายข้าเขาจะกลายเป็นบัณฑิตและเข้ารับราชการ! การตั้งชื่อของท่านมันเลวร้ายเกินไป!”
“ข้าไม่เคยได้ยินสะใภ้ตระกูลใหญ่หรือเจ้าหน้าที่จากตระกูลใหญ่ใช้ชื่อเช่นนี้มาก่อน” จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างรังเกียจ
หากให้กล่าวตรง ๆ จางต้าหูย่อมไม่คิดที่จะเปลี่ยนชื่อเด็กอย่างแน่นอน
แต่เมื่อได้ยินนางกล่าวเช่นนี้ หัวใจของจางต้าหูพลันสั่นไหว
“ซิ่วเอ๋อ แล้วเจ้าคิดว่าควรชื่ออะไร?” จางต้าหูกลายเป็นสับสนไปชั่วขณะ
เขายังรู้สึกว่าหากเด็ก ๆ เติบโตขึ้นในอนาคต คงจะไม่ดีนักหากต้องเรียกพวกเขาด้วยชื่อนั้น
“เรียกชื่อรองไปก่อน ไว้ท่านแม่ข้าตื่น จึงจะหารือกับนาง” จางซิ่วเอ๋อคิดว่าแม่โจวมีสิทธิ์ที่จะตั้งชื่อให้กับเด็กเมื่อนางคลอดบุตร
“สำหรับชื่อของพวกเขา ข้าจะให้บัณฑิตจ้าวตั้งชื่อให้ บัณฑิตจ้าวอ่านหนังสือมากมาย ทั้งยังเป็นอาจารย์ ดังนั้นเขาจะตั้งชื่อเด็กคนนี้ได้แน่นอน” จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ท้ายที่สุดแล้วบัณฑิตจ้าวไม่จำเป็นต้องตั้งชื่อเด็กทั้งสอง เพราะนางก็อ่านหนังสือมากเช่นกัน จึงไม่มีปัญหาใดหากจะตั้งชื่อเด็ก
แต่… ชื่อของจางซิ่วเอ๋ออาจจะไม่น่าเชื่อถือ และเป็นเรื่องที่ดีหากจะยืมชื่อของบัณฑิตจ้าวออก
