ตอนที่ 441 ฝาแฝด
ความจริงแล้วจางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าเงิน 5 ตำลึงออกจะมากไปสักหน่อย นางรู้สึกว่าหากยืนกรานกับแม่เฒ่าจางอีกสักนิด นางควรจะซื้อเด็กคนนี้ได้ในราคา 2 ตำลึงเท่านั้น
แต่เป็นเพราะความห่วงใย
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าเงิน 5 ตำลึงเป็นสิ่งที่นางยอมรับได้ และนางไม่ต้องการที่จะโต้เถียงกับแม่เฒ่าจาง เรื่องเงินเป็นสิ่งเล็กน้อย ชีวิตเด็กคือสิ่งสำคัญกว่า
หากเด็กเกิดบาดเจ็บหรือเกิดสิ่งใดขึ้นในระหว่างนี้ เกรงว่าอาจจะไม่สามารถใช้เงินเพื่อซื้อมันคืนมาได้
เด็กแรกเกิดนั้นร่างกายเหี่ยวย่นเหมือนกับลูกลิง
ไม่ต้องมองก็ทราบได้ว่าเป็นผู้หญิง จางซิ่วเอ๋อมองแม่เฒ่าจาง “แล้วเหตุใดท่านยังอยู่? แม่ของข้า ข้าจะดูแลเอง! ส่วนเรื่องเงินข้าให้สัญญาแก่ท่านแล้ว ข้าย่อมไม่คืนคำ! ไปเรียกผู้ใหญ่บ้านซ่งมาเสีย!”
แม่เฒ่าจางพ่นลมหายใจเย็นชา แต่ให้อีกฝ่ายขอให้นางดูแลแม่โจว นางก็ไม่คิดจะทำ!
ในห้องนี้มีกลิ่นไม่ค่อยดีนัก หากต้องอยู่ต่ออีกหน่อยนางก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว!
เมื่อแม่เฒ่าจางเดินออกไปแล้ว แม่เถาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปิดกั้นผู้คน จางชุนเถาและจางซานหยาจึงเดินเข้ามา
จางซิ่วเอ๋อมองไปที่หน้าต่างอีกด้านหนึ่งแล้วพูดว่า “ชุนเถา เปิดหน้าต่างบาน
