ประกาย “เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ท่านแม่ ท่านกำลังตั้งท้องลูกแฝดเหมือนกับหลายฝู หลายเป่า! มีอีกหนึ่งคนอยู่ในท้องของท่าน!” จางซิ่วเอ๋อตะโกน
แววตาของแม่โจวเริ่มมีความหวังอีกครั้ง ก่อนหน้านี้นางเกือบจะหมดซึ่งแรงกายและแรงใจไปแล้ว…
ในที่สุด…
เด็กก็หลุดออกมาอยู่บนพื้น
เขานอนอยู่บนพื้นเป็นเวลาครู่หนึ่งก่อนจะกรีดร้องออกมาเบา ๆ แต่นี่คือสัญญาณชัดเจนว่าเด็กเกิดมาอย่างปลอดภัย
จางซิ่วเอ๋อมองเด็กที่เพิ่งคลอด
นางเป็นคนทำคลอดเด็กคนนี้
แม่โจวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับเหลือบมอง
ใบหน้าของนางเผยออกถึงความยินดียิ่ง “เด็กผู้ชาย! เด็กผู้ชาย! ข้าให้กำเนิดลูกชาย! ลูกชาย!”
แม่โจวกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ทั้งหมดเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“ท่านแม่ อย่าเพิ่งมีความสุขมากนัก เราควรจะทำอย่างไรกับเด็กคนนี้?” จางซิ่วเอ๋อถาม
แม่โจวหยิบกรรไกรขึ้นมาเตรียมตัดสายสะดือที่ตัวเด็ก
จางซิ่วเอ๋อตกใจพร้อมกับหยุดยั้งแม่โจวทันที “ท่านแม่ เดี๋ยว”
แม่โจวมองจางซิ่วเอ๋อด้วยความไม่เข้าใจว่าเหตุใดจางซิ่วเอ๋อจึงหยุดนางไว้ แต่คิดว่าหากไม่มีจางซิ่วเอ๋อในวันนี้ เด็กคงไม่อาจคลอดออกมาได้อย่างปลอดภัย แม่โจวจึงไม่กล่าวอะไรเพียงรอให้จางซิ่วเอ๋ออธิบาย
จางซิ่วเอ๋อมองไปที่กรรไกรพร้อ
