หมดของนางกลายเป็นสูญเปล่า
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจเล็กน้อย แม้นางจะไม่เห็นด้วยกับความเชื่อชายเป็นใหญ่ของแม่โจว แต่เมื่อเทียบกับแม่เฒ่าจางแล้ว แม่โจวย่อมดีกว่ามาก
ต่อให้แม่โจวต้องการลูกผู้ชาย แต่นางก็ไม่เคยปฏิบัติต่อเด็กสาวทั้งสามที่เกิดมาอย่างรุนแรงเลย
เมื่อเห็นแม่โจวเป็นเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก
จางซิ่วเอ๋อมองท้องของแม่โจว จากนั้นจึงจำได้ถึงสิ่งท่านหมอเมิ่งกล่าวว่าแม่โจวอาจตั้งครรภ์ลูกแฝด
ไม่ใช่ว่านางจะคลอดออกมาอีกอย่างนั้นหรือ?
จางซิ่วเอ๋อมองแม่โจวอย่างไม่มั่นใจ “ท่านแม่ ท้องของท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”
หลังจากนั้นไม่นานนัก แม่โจวกล่าวเพียงหนึ่งคำ “เจ็บ”
จางซิ่วเอ๋อยกผ้าห่มขึ้นและมองดูอย่างกระสับกระส่าย ดูเหมือนว่านางจะเห็นหัวเด็กโผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง
จางซิ่วเอ๋อมองแม่โจวพร้อมกล่าวอย่างตื่นเต้น “ท่านแม่! อย่าเพิ่งท้อถอย ยังมีเด็กอีกคนอยู่ในท้องของท่าน! อาจจะเป็นผู้ชาย!”
เมื่อคิดดูแล้ว หลังจากให้กำเนิดบุตรสาวออกมา แม่โจวรู้สึกท้อแท้และรู้สึกไม่อยากมีชีวิตต่อไป เด็กชายที่มาเกิดพร้อมกันจึงไม่สามารถคลอดออกมาได้อย่างราบรื่น
ไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับการปล่อยให้เด็กคนนั้นอยู่ในท้องนานเกินไป
ดวงตาของแม่โจวทอ
