ึงก็คงไม่อาจคว้าตัวเด็กมาได้ อีกทั้งแม่เฒ่าจางย่อมไม่ยอมปล่อยเด็กออกจากมือง่าย ๆ แน่นอน และเด็กผู้นี้คงจะต้องบาดเจ็บสาหัส
จางซิ่วเอ๋อเห็นแม่เฒ่าจางเอื้อมมือไปปิดปากเด็กอีกครั้ง นางจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ท่านไม่กลัวว่าข้าจะฟ้องร้องต่อสำนักปกครองงั้นหรือ?”
“ข้าเพียงแต่ฆ่าตัวขาดทุนทิ้ง! ใครจะว่ากล่าวได้เล่า หากตัวขาดทุนนี่ตายตั้งแต่แรกคลอด!” แม่เฒ่าจางกัดฟันกล่าว
จางซิ่วเอ๋อเห็นว่าแม่เฒ่าจางกำลังจะฆ่าเด็ก นางจึงกล่าวว่า “ข้าให้เงินท่านสองตำลึง แลกกับส่งเด็กมาให้ข้า แล้วนางจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลจางอีกในอนาคต!”
หากเป็นไปได้ จางซิ่วเอ๋อไม่ต้องการมอบประโยชน์ให้แก่แม่เฒ่าจาง แต่คราวนี้นางไม่มีทางเลือกอื่น
นางไม่สามารถอดทนดูชีวิตน้อย ๆ ที่เพิ่งเกิดมาบนโลกต้องมาตายไปเช่นนี้
นี่คือน้องสาวของนาง!
แม้จะไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด แต่จางซิ่วเอ๋อก็ไม่อาจทนมองเด็กคนนี้ตายต่อหน้านางได้!
เมื่อแม่เฒ่าจางได้ยินเช่นนี้ มือของนางถึงกับสั่นสะท้าน “สองตำลึงงั้นหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “สองตำลึง! แล้วเด็กคนนี้จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับท่าน!”
“ข้าต้องการสิบตำลึง!” แม่เฒ่าจางกล่าวอย่างละโมบ
จางซิ่วเอ๋อเย้ยหยัน “เช่นนั้นท
