่านก็ควรลงมือบีบคอเด็กคนนี้ซะ แล้วหากท่านบีบคอเด็กคนนี้ ท่านก็จะไม่ได้รับเงินสักเหรียญ!”
แม่เฒ่าจางรู้สึกว่านางจับจุดอ่อนของจางซ่วเอ๋อได้ ดังนั้นนางจึงพยายามอย่างที่สุดเพื่อจะได้รับเงินเพิ่ม
แต่จางซิ่วเอ๋อก็จับจุดอ่อนของแม่เฒ่าจางได้เช่นกัน
แม่เฒ่าจางไม่ได้รู้สึกผิดต่อเด็กคนนี้เลย แต่นางรู้สึกเสียดายเงินจำนวนนั้นอย่างแน่นอน มันคือเงินถึงสองตำลึง แล้วแม่เฒ่าจางจะละทิ้งมันไปได้อย่างไร?
เมื่อเห็นจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ แม่เฒ่าจางเกิดลังเล และหากนางบีบคอเด็กคนนี้จนตายไปจริง ๆ นางก็ไขว่คว้าได้เพียงลม
“เงินห้าตำลึง! หากไม่มีเงินห้าตำลึง เจ้าก็ไม่ต้องคิดอุ้มนังตัวซวยนี้ไป!” แม่เฒ่าจางกล่าวด้วยความโกรธ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อจึงพยักหน้าโดยไม่คิดลังเล “ตกลง เช่นนั้นส่งเด็กมาให้ข้า แล้วข้าจะให้เงินท่านห้าตำลึง! แล้วเราต้องไปพบคนกลางเพื่อเขียนสัญญาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใ ให้เด็กลงผังตระกูลแม่!”
ขณะที่กล่าว จางซิ่วเอ๋อก็อุ้มเด็กออกมาจากอ้อมแขนของแม่เฒ่าจาง
ส่วนแม่เฒ่าจางที่คิดถึงเงินห้าตำลึงนั้นก็ไม่ลังเลเลยที่จะมอบเด็กให้
………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
มันน่าถีบแม่เฒ่านี่ลงหลุม
