ใช่การค้าระยะยาว เรามาตกลง งกันเถิด”
สิ่งที่เถ้าแก่เฉียนกล่าวออกเป็นความจริง
ขนมเหนียนโถวเปาหาได้ใช่อะไรไม่หากเทียบเปรียบกับผู้อื่น ผู้ใดก็ทำติ่มซำได้ ต่อให้เป็นผู้ทำเป็นเพียงบัวลอย ก็ยังพอทำติ่มซำได้
มันก็เป็นเพียงสินค้าใหม่ที่สามารถขายดีได้ในตอนนี้ และต่อ ๆ ไปก็คงจะขายไม่ดีอย่างแน่นอน
อันที่จริง เถ้าแก่เฉียนไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาให้กับตนเองเลย ความจริงแล้วเถ้าแก่เฉียนเพียงกำลังช่วยจางซิ่วเอ๋อขายสิ่งนี้เปล่าๆ เขาเก็บเพียงค่าใช้จ่ายบางส่วนที่จำเป็นเท่านั้น น
ท้ายที่สุดแล้ว เถ้าแก่เฉียนก็ไม่สามารถสร้างรายได้จากมันได้
แต่เถ้าแก่เฉียนสามารถดูแลจางซิ่วเอ๋อได้
จางซิ่วเอ๋อก็เข้าใจความจริงนี้เช่นกัน เถ้าแก่เฉียนอาจจะหวังว่าปีหน้านางจะจัดหาเครื่องเทศให้เขาเพิ่มเท่านั้น
ส่วนเรื่องเครื่องเทศนั้น จางซิ่วเอ๋อยังไม่กล้าตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ตอนนี้นางทำได้แค่ใช้อิ๋งเค่อจวีช่วยทำเงินนิดหน่อย แต่นางไม่กล้าที่จะสัญญาอะไรกับเถ้าแก่เฉียนเลย นางจึงไม่ กล้าที่จะพูดมาก
ในกรณีที่ไม่จำเป็นต้องทำ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่กล้ารับปากอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าเช่นกัน
แต่นางก็เข้าใจถึงเจตนาดีของเถ้าแก่เฉียน หากเป็นไปได้นางก็ไม่ต้องการจะส่งเคร
