เมื่อหนอนทรายปรากฏตัวขึ้นใกล้ฝูงชน ความตื่นตระหนกก็เดือดพล่าน
ทุกคนพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะหนีไปยังที่ไกลๆ ผู้ปลุกพลัง ที่เดิมทีรับผิดชอบรักษาระเบียบก็สิ้นหวัง ขาสองข้างอ่อนแรงสั่นไม่หยุด
เมื่อความหวาดกลัวในอดีตปรากฏขึ้นตรงหน้า เมื่อปีศาจที่กลืนกินคนกว่าหกพันคนปรากฏขึ้นอีกครั้ง พวกเขาแทบจะไม่เกิดความคิดที่จะต่อต้านเลย
“ขอร้องท่าน...รีบลงมือเถอะครับ!”
อธิการบดีหวงเจิ้งก้มตัว เสียงเจือเสียงสะอื้น อ้อนวอนหลินอัน
“ท่านไม่ใช่ว่าบอกว่าจะขวางอสูรร้ายรึ!?”
“พวกเราควรจะทำยังไงดี!?”
ความหวาดกลัวทำให้พวกเขาสับสน
จางเถี่ยเหลือบมองฝูงชนใต้เวที อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะหนึ่งเสียง
เขาไม่สงสัยเลยว่าหากหลินอันไม่เปิดปากอีกครั้ง คนกลุ่มนี้ต่อให้รู้ดีว่าหนีไม่พ้นก็จะร้องไห้หนีออกจากลานกว้าง
“ทุกคนฟังคำสั่งของข้า”
หลินอันหันหลังให้ สองมือไขว้หลัง น้ำเสียงสงบราวกับไม่สนใจอสูรร้ายข้างหลังเลย
เขาจู่ๆ ก็เปิดปาก เสียงตกกระทบหูของ ผู้ปลุกพลัง จำนวนมากราวกับเสียงสวรรค์
“ผู้ปลุกพลัง ธาตุไฟ…โจมตีบริเวณปากของหนอนทรายสุดกำลัง! ลดความสามารถในการขุดดินของมัน!”
“ผู้ปลุกพลัง ธาตุน้ำแข็งและน้ำ…โจมตีขาเคียวคู่ที่สี่บนหัวของห
