ตอนที่ 434 เหนียนโถวเปา
นางตัวสูงขึ้นเล็กน้อย และตรงที่ควรจะมีเนื้อหนังก็ดูมีเนื้อหนังมากขึ้น
ถึงจะเรียกว่ามีทรวดทรงองค์เอวไม่ได้ แต่ท้ายที่สุดมันก็แตกต่างจากรูปลักษณ์อันเหี่ยวเฉาในยามก่อนมาก
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าการกินดีอยู่ดีนั้นมีส่วนช่วยในเรื่องนี้ อีกทางหนึ่งคือยาที่ท่านหมอเมิ่งจ่ายให้ก็มีส่วนช่วยในการฟื้นฟูเช่นกัน
สิ่งที่จางซิ่วเอ๋อจะนำไปมอบให้แม่โจวในวันนี้คือปลาหมักและมันฝรั่งตุ๋น
แม้กระทั่งเครื่องปรุงรสของจางซิ่วเอ๋อก็ยังมีกลิ่นปลาเล็กน้อย
แต่แม่โจวและจางต้าหูยังคงชอบกิน ในฤดูหนาวนี้จะมีอะไรให้กินได้บ้างล่ะ? เป็นการยากที่จะได้รับประทานเนื้อสัตว์แบบนี้นะ!
ในช่วงฤดูหนาวของปีที่แล้ว คนตระกูลจางมักจะกินข้าวโพดบดเหนียวเหนอะหนะ บางครั้งก็ผสมกับรำข้าวสาลี
ฤดูหนาวกลายเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เพราะจางซิ่วเอ๋อ แม่โจวไม่รู้สึกเลยว่ามันลำบาก ไม่เพียงแต่น้ำหนักของนางไม่ลดลง แต่ยังเพิ่มขึ้นอีกด้วย
พริบตาเดียวก็ใกล้จะถึงวันส่งท้ายปีเก่าแล้ว
จางซิ่วเอ๋อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และตัดสินใจทำขนมเหนียนโถวเปา(1) นางเคยกินกับผู้เฒ่าผู้แก่ในตอนที่ยังเป็นเด็ก ในช่วงตรุษจีน นางกินได้เพียงไม่กี่อย่าง ซึ่งตอนนี้มันเหมาะสม
