มและยังอร่อยอีกด้วย
เมื่อนางเข้าเมืองไปในวันหลัง ต่อให้มีเงินก็เป็นเรื่องยากที่จะซื้อสิ่งนี้
เวลาและเงื่อนไขพร้อมแล้ว จางซิ่วเอ๋อก็เริ่มตื่นเต้น
นางกำลังใคร่ครวญว่าหากของสิ่งนี้ถูกส่งไปที่โรงเตี๊ยมอิ๋งเค่อจวีเพื่อให้เถ้าแก่เฉียนวางขาย มันน่าจะสามารถขายได้บ้าง
ตอนนี้นางเองก็มีเงินอยู่ในมือบ้างแล้ว แต่เมื่อคิดถึงฤดูใบไม้ผลิ นางก็ต้องการจะซื้อบ้านและที่ดินอีกด้วย ซึ่งเงินนี้ยังไม่เพียงพอ และนางก็ไม่อยากจะอยู่เฉย ๆ ในฤดูหนาวเช่น นนี้ การหาเงินเพิ่มจึงเป็นตัวเลือกที่ดี
ทำให้น้อย ๆ ย่อมขายง่ายกว่า แต่ถึงจะขายไม่ได้ นางก็เพียงรอให้ถึงปีใหม่และนำมันไปมอบเป็นของขวัญ
อาหารแห้งดังกล่าวอาจจะมีราคาแพงและไม่มีใครซื้อ แต่ไม่มีใครในหมู่บ้านที่จะไม่ชื่นชอบมัน
ถึงตอนนั้นคงต้องให้เป็นการส่วนตัว
การทำของสิ่งนี้เป็นเรื่องเรียบง่าย แต่ยุ่งยากลำบากนัก
มันต้องใช้แป้งข้าวเหนียวสีเหลืองผสมแป้งข้าวโพด ปั้นเป็นก้อนแล้วรีดเป็นแผ่น จากนั้นนำถั่วไปต้มและบดให้ละเอียด
ขั้นตอนการห่อค่อนข้างง่าย ค่อยทำเป็นก้อนให้ขนาดใหญ่กว่าลูกชิ้น จากนั้นจึงนำไปนึ่งไอน้ำ
ก่อนนำไปนึ่ง ก้อนแป้งนี้จะมีกลิ่นเปรี้ยวเล็กน้อย แต่หลังจากนึ่งแล้ว กลิ
