เป็นประกาย “ท่านหมอเมิ่งกล่าวเช่นนั้นจริง ๆ หรือ?”
“เป็นจริงเช่นนั้น ท่านถามได้” เมื่อเห็นว่าแม่โจวกล่าวเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกช่วยไม่ได้เช่นกัน
ทั้งหมดที่นางทำให้ตอนนี้คือปล่อยให้แม่โจวคลอดบุตรได้อย่างปลอดภัย
นางไม่กล้าจะจินตนาการว่าแม่โจวจะเจ็บปวดเพียงใดหากเด็กไม่อยู่
แม่โจวรีบกล่าว “ไม่ ไม่ใช่ ข้าเพียงจะบอกว่าท่านหมอเมิ่งเป็นคนดี และซิ่วเอ๋อของข้าก็โชคดีนัก”
ท่านหมอเมิ่งเข้ามาในห้องของแม่โจวเพื่อวินิจฉัยอาการและรักษา จางซิ่วเอ๋อแสดงให้เห็นโดยตรงว่าท่านหมอเมิ่งรู้เรื่องตระกูลเนี่ยแล้ว และมันไม่ได้ทำให้เขาปฏิบัติต่อจางซิ่วเอ๋อผ ผิดแปลกไปจากเหตุการณ์นี้
สิ่งนี้ยิ่งทำให้แม่เฒ่าจางและจางอวี่หมินต่างคันฟัน พวกเขาถึงกับทำอะไรไม่ถูก
เมื่อจางซิ่วเอ๋อพาท่านหมอเมิ่งออกจากบ้านตระกูลจาง นางพลันสังเกตเห็นสายตาขุ่นเคืองของแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมิน
นางเพียงถอนหายใจ สำหรับข้อตกลงที่เกิดขึ้นระหว่างนางกับท่านหมอเมิ่ง นางย่อมไม่บอกคนเหล่านี้
คราวนี้จางซิ่วเอ๋อชักชวนให้ท่านหมอเมิ่งอยู่รับประทานอาหาร
จางชุนเถาเตรียมอาหารไว้รอแล้ว
ในเวลานี้ เถี่ยเสวียนถามออกไปอย่างสงสัย “ชุนเถา วันนี้เจ้าทำอาหารไว้มากมายเพื่อรับขวัญพี่
