สาวของเจ้างั้นหรือ?”
ชุนเถายิ้มและพูดว่า “พี่สาวข้าไม่ได้บอกงั้นหรือว่านางไปพบท่านหมอเมิ่ง? นางให้ข้าเตรียมอาหารไว้ นางต้องการให้ท่านหมอเมิ่งมารับประทานอาหารเย็นที่บ้านในวันนี้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเถี่ยเสวียนกะพริบเล็กน้อย หันไปมองเจ้านายของตน
เมื่อวานนี้เจ้านายของเขาเสี่ยงชีวิตกลับไปที่บ้านตระกูลเนี่ยเพื่อช่วยชีวิตจางซิ่วเอ๋อ
หากเจ้านายของเขาบอกว่าไม่ได้คิดสิ่งใดกับจางซิ่วเอ๋อ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่เชื่อถือ
แล้วตอนนี้จางซิ่วเอ๋ออุทิศหัวใจให้แก่ท่านหมอเมิ่งไปแล้ว ส่วนหัวใจเจ้านายของเขา ในตอนนี้ไม่รู้ว่ากำลังเจ็บหนักเพียงใด!
เถี่ยเสวียนมองเนี่ยหย่วนเฉียวด้วยความกังวล
เนี่ยหย่วนเฉียวยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ ไร้ซึ่งสีหน้าท่าทางใด ราวกับว่าเขาไม่รู้สึกอะไรเลย
คนอื่นอาจจะมองไม่เห็นอะไร แต่เถี่ยเสวียนรู้ดีว่าที่เจ้านายไม่ตอบสนองใด ๆ เลย เป็นเพราะเขากำลังอดกลั้นอารมณ์อย่างยิ่ง
ในขณะนี้ จางซิ่วเอ๋อและท่านหมอเมิ่งกลับมาพร้อมกัน
“ชุนเถา อาหารพร้อมแล้วหรือยัง?” จางซิ่วเอ๋อถามด้วยรอยยิ้ม
ตอนนี้เกือบทุกเรื่องที่กดทับหัวใจของจางซิ่วเอ๋อได้รับการแก้ไขแล้ว และอารมณ์ของจางซิ่วเอ๋อก็ผ่อนคลายลงมาก
จางชุนเ