ถาตอบด้วยรอยยิ้ม “เสร็จแล้ว!”
จางซิ่วเอ๋อช่วยจางชุนเถาตระเตรียมอาหาร และเมื่อเห็นว่าเนี่ยหย่วนเฉียวยังคงยืนอยู่ใต้ต้นหวายฉู่คดเคี้ยวโดยไร้การเคลื่อนไหว นางไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จึงเดินเข้าไปหา าเขาและพูดว่า “หนิงอัน เจ้ายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้? รีบเข้าไปกินข้าวกันเถิด”
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
รู้สึกว่าอาหารมื้อนี้จะเปรี้ยวกว่าเดิมนะคะ มีคนทำน้ำส้มหกลงไปไหใหญ่ๆ เลย
ไหหม่า(海馬)