้านใน
เข้ามาแล้วก็พบว่ามีตู้ โต๊ะและตู้ยาอยู่ข้างหลังโต๊ะ นี่คือห้องนั่งเล่นในบ้านท่านหมอเมิ่ง และเป็นสถานที่รักษาผู้ป่วยด้วย
ห้องนั่งเล่นนี้มีประตูสองบาน ห้องนอนอยู่ทางทิศตะวันออก และห้องครัวอยู่ทางทิศตะวันตก ตอนนี้ประตูเหล่านั้นเปิดอยู่
จางซิ่วเอ๋อมองเห็นลาง ๆ ว่ามีกล่องและหีบอยู่ในห้องนอนพร้อมกับเตียงที่คลุมไว้ด้วยผ้าสีน้ำเงินเข้ม และห้องครัวทางตะวันตกอยู่สะอาดสะอ้านอย่างยิ่ง
นางไม่รู้ว่าท่านหมอเมิ่งทำความสะอาดได้ดีเกินไป หรือว่าเขาไม่ค่อยทำอาหารในห้องครัวกันแน่
“ซิ่วเอ๋อ นั่งลงก่อน” ท่านหมอเมิ่งรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่เป็นไร ข้ามาหาท่านในคราวนี้เพราะข้ามีเรื่องจะขอความช่วยเหลือ”
ท่านหมอเมิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม “กล่าวมาได้เลย” น้ำเสียงนี้เหมือนกับจะบอกว่า ไม่ว่าจางซิ่วเอ๋อจะขอให้เขาช่วยเหลือสิ่งใด เขาย่อมเต็มใจทำมันทั้งสิ้น
จางซิ่วเอ๋อกล่าวต่อ “เรื่องเป็นเช่นนี้ เมื่อวานแม่ของข้าตื่นตระหนก และข้าต้องการให้ท่านช่วยตรวจร่ายกายนาง”
ท่านหมอเมิ่งพยักหน้าพร้อมตอบกลับ “ย่อมได้”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของท่านหมอเมิ่งดูงุนงงเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล “เจ้าไม่ได้ดูแลแม
