“ความเจ็บป่วยของเขาเกิดจากตัวเขาเอง และพวกท่านก็เลือกวันเกิดของข้า… สำหรับความโชคร้ายครั้งสุดท้ายของนายน้อยเนี่ย อาจจะมีใครบางคนจงใจเลือกใช้ข้า ซึ่งเป็นคนที่ดวงขัดแย้ง งต่อกันใช้ทำร้ายนายน้อยเนี่ย!” เมื่อจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ นางมองฮูหยินเนี่ยอย่างมีนัยนะ
หัวใจของฮูหยินเนี่ยถึงกับสั่นไหว
ในคราวแรกนางไม่เคยต้องการหาใครสักคนที่จะเหมาะกับเนี่ยหย่วนเฉียว! การเลือกจางซิ่วเอ๋อเป็นอะไรที่มากกว่าจินตนาการ เพราะจางซิ่วเอ๋อเป็นเพียงคนไร้ชื่อเสียง
อย่างไรแล้วด้วยทรัพยากรทางการเงินของตระกูลเนี่ย การจะหาสตรีจากตระกูลใหญ่นั้นมิใช่เรื่องยากเย็นเลย
แม้จะหาสตรีเพียบพร้อมไม่ได้ แต่การหยิบฉวยเอาโสเภณีมาก็ยังน่านับถือเสียยิ่งกว่าสาวชาวนาดั่งเช่นจางซิ่วเอ๋อ
ฮูหยินเนี่ยมองจางซิ่วเอ๋ออย่างไม่พอใจ “เจ้ากล่าวเรื่องไร้สาระอันใด? หากเข้าใจแล้ว เจ้าก็ควรจะเข้าวัดเพื่อสวดมนต์ขอพรให้แก่หย่วนเฉียว!”
