ตอนที่ 426 รับผิด
ชุนอวี๋รู้ดีแก่ใจว่านางแตกต่างจากผู้อื่น
คนอื่นอาจต้องยอมจำนนเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณหนูรอง ทว่านางได้ทำหลายสิ่งเพื่อฮูหยินและมันไม่สามารถให้อภัยได้ ดังนั้นนางจึงไม่มีทางยอมจำนนในเวลานี้
ทั้งหมดที่นางทำได้ตอนนี้คือพึ่งพาฮูหยินเนี่ย
เมื่อคิดเช่นนี้ ชุนอวี๋จึงคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดัง “ฮูหยิน โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”
“บอกมา! ว่ามันเกิดอะไรขึ้น!” ฮูหยินเนี่ยถามออกไปอย่างชอบธรรม
ชุนอวี๋กล่าวอย่างโกรธเคือง “เป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อกล่าวเหยียดหยามข้าก่อนหน้านี้ ข้าจึงมีความคับแค้นใจอยากจะให้จางซิ่วเอ๋อตายตกไปเสีย!”
“เจ้าทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้ได้อย่างไร?” ฮูหยินเนี่ยกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด ราวกับว่านางกำลังโกรธจริง ๆ
จางซิ่วเอ๋อมองฮูหยินเนี่ยอย่างเย้ยหยัน หากเป็นจางซิ่วเอ๋อคนเดิมผู้เป็นหญิงสาวชาวนาผู้อ่อนต่อโลก นางอาจถูกหลอกได้ แต่สำหรับจางซิ่วเอ๋อคนนี้ไม่ใช่! สิ่งที่ฮูหยินเนี่ยกำลัง งคิด นางคาดเดาได้หมด
และตอนนั้นเป็นหญิงชราสองคนนั้นกล่าวออกมาเองว่าได้รับคำสั่งจากนาง
จางซิ่วเอ๋อกล่าวทันที “แล้วเหตุใดข้าจึงได้ยินว่าเป็นฮูหยินที่สั่งการพวกมัน?”
ใบหน้าของฮูหยินเนี่ยพลันเปลี่ยนไป นางจ้องชุนอวี๋พร้อมกล
