้าน ผู้คนที่อยู่ข้างหลังกำลังจะไล่ตามนางทันแล้ว
ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่านางถูกแขนสองข้างโอบกอดเอาไว้ และเป็นใครบางคนที่พาตัวนางออกไป เขาอุ้มนางกระโดดไปซ่อนอยู่ด้านข้างอย่างรวดเร็ว
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นใคร แต่นางรู้สึกว่าคน ๆ นี้กำลังช่วยให้นางรอดพ้นจากชุนอวี๋และคนอื่น ๆ ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงไม่คิดขัดขืน
บางทีอาจเป็นเพราะลมหายใจของบุคคลนี้ทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกคุ้นเคยและปลอดภัย หรืออาจเป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อกำลังสิ้นหวัง ดังนั้นในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อจึงเลือกที่จะเชื่อใจเขา
หลังจากนั้นไม่นาน สิ่งทั้งหมดนี้ทำให้จางซิ่วเอ๋อต้องผิดหวัง
เพราะในขณะนี้จางซิ่วเอ๋อมองเห็นบุคคลปริศนานี้อย่างชัดเจน
นางแปลกใจเล็กน้อย “หนิง… อัน”
ก่อนที่นางจะทันได้กล่าวอะไร ปากของจางซิ่วเอ๋อถูกใครบางคนปิดเอาไว้แน่น
“ชู่ว” เนี่ยหย่วนเฉียวส่งเสียงเบา ๆ เพื่อเป็นสัญญาณบอกจางซิ่วเอ๋อว่าอย่าเสียงดัง
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าคน ๆ นี้คือหนิงอัน ร่างกายของนางแข็งทื่อราวกับเป็นอัมพาต และเรี่ยวแรงทั้งหมดของนางพลันหาย ก็ทิ้งดิ่งลงบนร่างกายของหนิงอัน
จางซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนที่จะแสดงความอ่อนแอของตนออกมาโดยตั้งใจ แต่ในเวล
