กดดันอีกฝ่ายอย่างหนัก และเนี่ยเฟิ่งหลินก็ไม่มีเหตุผลที่จะทำเช่นนั้น
นายท่านเนี่ยน่าจะกลับมาก่อนค่ำ ทว่าฮูหยินเนี่ยได้ดำเนินการบางอย่างเพื่อถ่วงเวลาของเขาเอาไว้
เมื่อเนี่ยเฟิ่งหลินเผชิญหน้ากับพี่ชายของตน ใบหน้าของนางไม่อาจทำอะไรได้อีกต่อไป
นางกล่าวว่า “ไม่ใช่ จุดประสงค์ของการมาที่นี่ในคราวนี้ของข้าง่ายดายยิ่ง ข้าเพียงต้องการพาจางซิ่วเอ๋อกลับไป”
“เฟิ่งหลิน เจ้าต้องการพาจางซิ่วเอ๋อออกไปจริง ๆ งั้นหรือ? จางซิ่วเอ๋อทำเรื่องน่าละอายมากมาย และนางก็ไม่สนใจตระกูลเนี่ยของเราเลย ทั้งยังทำให้หย่วนเฉียวต้องละอายใจ! เฟิ่งหลิน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเถอะ!” ฮูหยินเนี่ยกล่าวพร้อมยกคำอ้างถึงตระกูลเนี่ย
เมื่อนายท่านเนี่ยได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเขาถึงกับมืดมนเล็กน้อย “จางซิ่วเอ๋อผู้นี้กระทำต่อลูกชายของข้ามากเกินไปแล้ว! ข้าต้องลงโทษนาง!”
“นายท่าน ข้าต้องการบอกท่านว่าเราไม่สามารถปล่อยจางซิ่วเอ๋อผู้นี้ไปโดยง่าย! เฟิ่งหลินใจอ่อนเกินไป ดังนั้นนางจึงต้องการช่วยเหลือจางซิ่วเอ๋อ” ฮูหยินเนี่ยกล่าวต่อ
เนี่ยเฟิ่งหลินหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะมองฮูหยินเนี่ยอย่างจริงจังพร้อมกล่าวว่า “ฮูหยิน สิ่งที่ท่านกล่าวนั้นไม่ถูกต้องนัก หากท่านรั
