วยซ้ำ อีกทั้งชื่อของเขาก็ยังทำร้ายนางอยู่!
เมื่อตรองดูแล้ว แม้เนี่ยหย่วนเฉียวจะยังมีชีวิตอยู่ แต่เขาก็เป็นเพียงคนไร้ประโยชน์! ไม่เช่นนั้นฮูหยินเนี่ยคงไม่อาจหยิ่งผยองได้เช่นนี้แน่
ขณะนี้หญิงชราทั้งสองคนค่อย ๆ ก้าวเข้าหาจางซิ่วเอ๋ออย่างช้า ๆ
ในขณะเดียวกัน ห้องโถงหน้าบ้านของตระกูลเนี่ย
เนี่ยเฟิ่งหลินมองฮูหยินเนี่ยอย่างเฉยเมย “ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ข้าต้องการกลับ เจ้าควรจะมอบนางให้แก่ข้าหรือไม่?”
เนี่ยเฟิ่งหลินไม่ได้รู้สึกอะไรกับจางซิ่วเอ๋อนัก นางรู้เพียงว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นคนที่ไม่เกี่ยวข้อง คราวนี้เนี่ยเฟิ่งหลินมาช่วยจางซิ่วเอ๋อเป็นเพราะคำขอร้องจากเนี่ยหย่วนเฉียว
เนี่ยเฟิ่งหลินไม่สนใจคนอื่น นางแค่เพียงต้องการดูแลหลานชายของตน
“พี่ชาย” เมื่อเห็นว่าฮูหยินเนี่ยไม่ตอบกลับ เนี่ยเฟิ่งหลินจึงหันไปหานายท่านเนี่ยแทน
นายท่านเนี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เฟิ่งหลิน ข้าเพิ่งกลับมา เหตุใดจึงรีบร้อนจากไปนัก?”
เมื่อเนี่ยเฟิ่งหลินมาถึง นายท่านเนี่ยไม่ได้อยู่ที่นี่และฮูหยินเนี่ยหลบหน้าไม่ยอมพบเจอ เช่นนี้นางจึงไม่อาจทำอะไรได้ เนี่ยเฟิ่งหลินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรอ
ในเรือนหลังนี้ ยังมีฮูหยินเนี่ยอีกหลายคน มันไม่ดีนักหากจะ
