่าวออกมาเช่นนี้?”
แน่นอนว่าฮูหยินเนี่ยไม่มีหลักฐาน
หลังจากนั้นนางถึงกับเงียบงันเพราะทุกสิ่งถูกปิดกั้นโดยจางซิ่วเอ๋อ ทว่านางก็ไม่คิดยอมแพ้
นางกล่าวต่อ “แล้วการแต่งงานใหม่ของเจ้าล่ะ? ทุกคนในหมู่บ้านทราบว่าเจ้าได้รับสินสอดทองหมั้น เป็นไปได้หรือไม่ว่าเจ้าจะกล่าวว่ามันเป็นของปลอม?”
จางซิ่วเอ๋อเลิกคิ้ว “กฎหมายใดหรือที่กำหนดไว้ว่าหญิงม่ายห้ามแต่งงานใหม่?”
“ข้าไม่สนว่ากฎหมายจะเป็นอย่างไร แต่ตระกูลเนี่ยของเราไม่สามารถทนต่อผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามกฎได้!” ฮูหยินเนี่ยกล่าวอย่างเด็ดขาด
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ ฮูหยินเนี่ยหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ใครก็ได้ เข้ามาช่วยข้าที!”
จางซิ่วเอ๋อจ้องมองฮูหยินเนี่ยด้วยความโกรธเคือง “ฮูหยินเนี่ย แม้ว่าข้าจะผิด แต่ท่านก็ไม่ควรลงโทษข้า!”
“ในฐานะแม่สามีของเจ้า เหตุใดข้าจะสั่งสอนเจ้าไม่ได้?” ฮูหยินเนี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
จางซิ่วเอ๋อเลิกคิ้วขึ้น ใบหน้าของนางไร้ซึ่งความกลัวใด ๆ “ท่านไม่ใช่แม่สามีของข้า หากข้าจำไม่ผิด แม่สามีของข้าเสียไปแล้ว ท่านเป็นเพียงแม่เลี้ยง และข้าก็เป็นภรรยาของบุตรชายคน นโตตระกูลเนี่ย! ในแง่ของตัวตน ข้ามีความชอบธรรมเสียยิ่งกว่าท่านเสียอีก! สำหรับท่านแล้วก็เป็นเพียงสตรีที่
