่านหมอเมิ่งอย่างคาดหวัง นางหวังว่าท่านหมอเมิ่งจะไม่รู้อะไรเลยและถูกจางซิ่วเอ๋อ หลอกลวง
แต่เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น ท่านหมอเมิ่งพยักหน้าและตอบว่า “เจ้ากำลังพูดถึงซ่องนางโลมลับใช่หรือไม่?”
แม่ม่ายหลิวพยักหน้าและพูดว่า “ท่านรู้แล้วหรือ? ท่านคิดอย่างไร? ท่านไม่อยากแต่งงานกับจางซิ่วเอ๋อหลังจากที่รับรู้เรื่องนี้ใช่หรือไม่? จางซิ่วเอ๋อเป็นเพียงสุนัขตัวเมียที่ไม่เห หมือนเดิมอีกต่อไป! นางไม่คู่ควรกับท่าน!”
ท่านหมอเมิ่งกล่าวเสียงต่ำด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย “จะเหมาะสมหรือไม่เป็นสิ่งที่ข้าควรพูด ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ไม่ใช่ความจริง แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นจริงก็ตาม แต่มันก็เป็นเพราะน นางไร้ซึ่งอำนาจจะต่อสู้! ข้ารู้แค่เพียงหลังจากนางแต่งงานกับข้าแล้ว ข้าจะให้ชีวิตใหม่แก่นาง นางจะไม่ขาดทั้งเสื้อผ้าและอาหารเพื่อที่จะได้มีชีวิตที่มั่นคงเสียที”
คำพูดของท่านหมอเมิ่งคล้ายกับดาบคมแทงทะลุหัวใจของแม่ม่ายหลิว
“แล้วข้าล่ะ? ข้าก็ถูกบีบบังคับเช่นกัน! เหตุใดท่านจึงไม่มีน้ำใจให้แก่ข้าบ้าง?” น้ำเสียงของแม่ม่ายหลิวเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
นางคิดเสมอว่าท่านหมอเมิ่งไม่ชื่นชอบพฤติกรรมของนาง เขาจึงไม่ต้องการจะอยู่กับตน แต่วันนี้แม่ม่ายหลิวเข้า
