ายถึงการเลือกความมั่นคงของชีวิต แต่… หัวใจของนางยังคงเต็มไปด้วยความสับสน
ท่านหมอเมิ่งไม่ได้อยู่ที่นี่นานนัก เป็นเพราะเขากังวลถึงชื่อเสียงของจางซิ่วเอ๋อ
ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ต่อหน้ากันในฐานะคนนอก แม้พวกเขาจะหมั้นหมายกันแล้ว แต่สุดท้ายทั้งสองยังไม่ได้แต่งงานกัน ซึ่งมันเป็นเรื่องง่ายหากผู้อื่นคิดจะนินทาจางซิ่วเอ๋อ
ท่านหมอเมิ่งมีน้ำใจต่อผู้อื่นอย่างยิ่ง
เมื่อท่านหมอเมิ่งจากไปแล้ว จางซิ่วเอ๋อรู้สึกลังเลใจ
นางไม่รู้ว่านางจะสามารถเข้ากับท่านหมอเมิ่งได้หรือไม่
นางยกมือขึ้นหยิบผลไม้แช่อิ่ม ครั้นผลไม้แช่อิ่มเข้าปาก ความหวานชุ่มฉ่ำของมันก็อวลอยู่ในปากของนางและทำให้หัวใจของนางชุ่มชื้นขึ้นทีละน้อย ซึ่งรสหวานนี้ได้ติดอยู่ในปากเป็น นเวลานาน
จางซิ่วเอ๋อกำลังตกอยู่ในห้วงความคิด ดูเหมือนว่านางจะไม่ได้ยินเสียงสับฟืนในลานบ้าน น้ำเสียงนั้นดูคล้ายกับว่าจะกำลังเจ็บปวดไม่น้อย
เมื่อท่านหมอเมิ่งกลับออกมา เขาถูกแม่ม่ายหลิวขวางทางไว้
แม่ม่ายหลิวเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
ดังนั้นระหว่างรอท่านหมอเมิ่งออกมา แม่ม่ายหลิวจึงยืนรออยู่ที่ริมถนน
“พี่ใหญ่เมิ่ง! ท่านไม่รู้หรือว่าตอนนี้คนในหมู่บ้านกล่าวถึงจางซิ่วเอ๋ออย่างไร?” แม่ม่ายหลิวมองท
