หญ่ไม่เต็มใจที่จะยั่วยุเขา เพราะหากมีเรื่องขัดแย้ง ทุกคนก็มีสิทธิ์แบกรับความผิดได้
เมื่อเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ยอมแพ้ หวังกลากเกลื้อนจึงก้าวไปข้างหน้า “หากเจ้าพูดมากกว่านี้ เชื่อหรือไม่ว่าข้าสามารถฆ่าเจ้าได้!”
จางซิ่วเอ๋อหัวเราะเบา ๆ เมื่อได้ยิน “เจ้ากำลังพยายามจะบอกว่าต้องการฆ่าข้างั้นหรือ? การฆาตกรรมทำให้ติดคุก!”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ จางซิ่วเอ๋อหยุดเล็กน้อย “แล้วเจ้าแน่ใจหรือว่าสามารถฆ่าข้าได้? เจ้าได้เรียนรู้บทเรียนจากครั้งล่าสุดหรือไม่?”
ขณะที่จางซิ่วเอ๋อกล่าวคำ ดวงตาของนางหรี่ลงเล็กน้อย
หวังกลากเกลื้อนคิดถึงเรื่องในบ้านผีสิงทันที เมื่อได้ยินเช่นนั้นใบหน้าของเขาพลันซีดเผือด เขามองจางซิ่วเอ๋อด้วยความไม่เชื่อถือ “เจ้ารู้เรื่องนั้นด้วยหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร แต่ข้าบอกได้หนึ่งประการว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสามารถสร้างความขุ่นเคืองให้ได้ อย่าคิดจะรบกวนข้าดีกว่ า มิฉะนั้นจะไม่มีใครเอาชีวิตรอดออกมาจากบ้านผีสิงของข้าได้!”
คนอื่นอาจไม่เข้าใจว่าจางซิ่วเอ๋อหมายถึงอะไร พวกเขากำลังคิดว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังคุกคามหวังกลากเกลื้อนด้วยการเอ่ยชื่อบ้านผีสิง
ทว่าหวังกลากเ
