าวกับว่าเลือดทั้งหมดมารวมอยู่บนใบหน้า
รุ่ยเซียงจ้องหวังกลากเกลื้อน “เจ้ามีประโยชน์อะไรบ้าง? จางซิ่วเอ๋อไม่คิดเกรงกลัวเจ้าด้วยซ้ำ!”
เมื่อหวังกลากเกลื้อนได้ยินเช่นนี้ เขาก็โมโหทันที “เจ้าเกลี้ยกล่อมข้าอย่างไร้ยางอาย และตอนนี้ยังมีหน้ามาพูดจาเช่นนี้อีกหรือ?”
เมื่อทั้งสองกล่าวออกมาเช่นนี้ เรื่องทั้งหมดจึงไม่จบลงง่าย ๆ
เมื่อทุกคนเห็นฉากนี้ พวกเขาจะไม่เข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างไร? ในเวลานี้ยังมีบางคนในหมู่บ้านที่รู้สึกว่าสิ่งที่รุ่ยเซียงพูดออกมานั้นเป็นความจริง แต่เพราะนางไม่มีหลักฐาน
สิ่งนี้ทำให้คนจำนวนไม่น้อยพูดกล่าวว่าพวกเขากำลังวิ่งไล่ลมและเงา
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น จางซิ่วเอ๋อไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนนัก
วันรุ่งขึ้น เมื่อได้พบกับนางหลิว นางได้ยินจากนางหลิวว่าทุกคนชื่นชมยินดีในความโชคร้ายของตน ว่ากันว่าแม่หลูยังคงปกป้องรุ่ยเซียงเมื่ออยู่ต่อหน้าทุกคน แต่เมื่อกลับเข้าบ้า านแม่หลูจะไม่จัดการกับรุ่ยเซียงได้อย่างไร
เสียงกรีดร้องดังลั่นจนได้ยินทั้งหมู่บ้าน
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนี้ นางไม่มีท่าทีใด ๆ เห็นได้ชัดว่านางไม่มีความเห็นอกเห็นใจต่อรุ่ยเซียงอีกต่อไปแล้ว
นางยังรู้ด้วยว่าคำพูดที่นางโต้เถียงกั
