้สึกว่าไม่สามารถนั่งเฉย ๆ ได้อีกต่อไป เรื่องนี้มันประหลาดเกินไปแล้ว!
จางซิ่วเอ๋อไม่ค่อยเชื่อตำนานเรื่องการแขวนคอ แต่นางก็คิดว่าหากไม่มีลมย่อมไร้คลื่น เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินการเคลื่อนไหวนี้ นางจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนกในใจ
หากนางไม่เข้าไปดูให้เห็นกับตา นางก็คงไม่สบายใจ และไม่สามารถนอนหลับลงได้ในวันนี้
หลังไตร่ตรองแล้ว จางซิ่วเอ๋อตัดสินใจเดินไปดู อย่างน้อยก็เพื่อยุติความกังวลในใจ
จางซิ่วเอ๋อเดินตรงไปที่นั่น และโน้มตัวเข้าไป
ใต้ต้นไม้ จางซิ่วเอ๋อเห็นเงาสีดำขนาดใหญ่อยู่บนต้นไม้
นางรู้สึกหวาดกลัว
ในขณะนี้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่ามีลมหนาวพัดผ่านร่างกายของตน ราวกับว่ามีบางอย่างพุ่งลงมา และก่อนที่นางจะทันได้เห็นว่ามันคืออะไร เงานั้นก็คว้าร่างกายนางเอาไว้
จางซิ่วเอ๋อตื่นตระหนก “ใคร!”
นางมั่นใจได้ทันทีว่านี่คือมนุษย์!
สิ้นเสียงของจางซิ่วเอ๋อ จางซิ่วเอ๋อมีปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ นางยกขาขึ้นตีเข่าไปที่ตำแหน่งต่ำลงมาหนึ่งส่วนสามของร่างฝ่ายตรงข้ามทันที
หลังจากถูกลักพาตัวไป จางซิ่วเอ๋อจึงระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ ในเวลานี้เมื่อนางพบสิ่งไม่ชอบมาพากล แน่นอนว่าปฏิกิริยาแรกของนางคือการปกป้องตนเอง
ในยุคปัจจุบัน จางซิ
