ทางกายของเขายังดีกว่าคนทั่วไปมาก แต่… สถานที่ที่เขาถูกเตะอย่างแรงนั้นเป็นกล่องดวงใจ นางคิดว่าคงไม่มีที่ใดเจ็บปวดได้เท่ าบริเวณนี้อีกแล้ว
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อรู้สึกผิดเล็กน้อย
ท้ายที่สุด เมื่อนางใช้กำลัง นางคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดีหากหยุดยั้งแขกที่ไม่ได้รับเชิญตรงหน้าได้…
จางซิ่วเอ๋อประหลาดใจเล็กน้อยว่า…
นางออกแรงมากเกินไปหรือไม่? เนี่ยหย่วนเฉียวคงจะไม่เป็นหมันเพราะนางจริง ๆ ใช่ไหม? แล้วหากเป็นเช่นนั้น
จางซิ่วเอ๋อไม่กล้าที่จะคิดไปไกลกว่านี้
นางถามออกไปอย่างติดขัด “หนิงอัน ข้าอยากถาม… ข้าหมายถึง เจ้า… เอ่อ… มีอาการเจ็บปวดตรงไหนบ้างไหม? ถ้ามี มีตรงไหน? เอ่อ ข้า…”
เมื่อจะกล่าวเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อไม่รู้เลยว่าควรจะพูดมันออกไปอย่างไร
นางจะถามออกไปได้อย่างไร?
หากหนิงอันกลายเป็นหมันเพราะตัวนางจริง ๆ นางสามารถรับผิดชอบหนิงอันได้อย่างนั้นหรือ? สำหรับบุรุษแล้ว! นี่คือของสำคัญยิ่ง
เนี่ยหย่วนเฉียวมองจางซิ่วเอ๋อที่กำลังตื่นตระหนกเพราะความรู้สึกผิด
จางซิ่วเอ๋อที่เขาเคยรู้จักมักจะใช้ฟันและเล็บมือในการต่อสู้ แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อรู้จักวิธีการทำให้น้องชายของเขาต้องเจ็บหนัก
หลังจากความเจ็บปวดผ่านพ้นไปแล
