ตอนที่ 406 ยืมเงินอีกครั้ง
เขาเคยใจดีต่อแม่และน้องสาวของตัวเอง แต่พวกเขากลับไม่ยอมให้เขาได้กินเนื้อสักคำ
หากเป็นเพียงครั้งเดียว เขาคงไม่ขุ่นเคืองใจนัก ทว่าเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นหลายครั้งแค่ภายในไม่กี่วันที่ผ่านมานี้
จู่ ๆ จางต้าหูก็รู้สึกท้อแท้เล็กน้อยเมื่อเขานึกถึงสิ่งที่แม่เฒ่าจางพูดเกี่ยวกับตัวเขาเสมอ
เมื่อเห็นว่าจางต้าหูมีท่าทีเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อรู้สึกพึงพอใจมากขึ้นเล็กน้อย
ถึงพลบค่ำ นางก็เดินออกจากบ้านตระกูลจางและกลับบ้าน
เมื่อเดินเข้าใกล้ทางเข้าป่าผีสิง จางซิ่วเอ๋อถูกคนรู้จักหยุดเอาไว้
จางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้วมุ่น เพราะคนตรงหน้าของนางคือรุ่ยเซียง
คราวที่แล้วนางกับรุ่ยเซียงไม่ได้ทะเลาะกันแต่อย่างใด แต่ก็ถือว่าเป็นการแยกย้ายกันไปโดยไม่มีความสุขนัก แล้วรุ่ยเซียงมายืนขวางนางเพื่ออะไรกัน?
บ้านของรุ่ยเซียงไม่ได้อยู่แถวนี้ แต่นางกลับปรากฏตัวที่นี่ เห็นได้ชัดว่ากำลังรอจางซิ่วเอ๋ออยู่!
ตอนนี้ทั้งสองได้พบกันแล้ว จางซิ่วเอ๋อจึงไม่สามารถแสร้งทำเป็นไม่เห็นได้
นางพยักหน้าเล็กน้อย “รุ่ยเซียง ช่างบังเอิญจริง”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ จางซิ่วเอ๋อก็วางแผนว่าจะแสร้งว่าทำเป็นไม่รู้ว่ารุ่ยเซียงรอนางอยู่ตรงนี้และเดินต่อไป
