อมองจางด้าหูพร้อมกล่าวว่า “ท่านพ่อ! ดราบใดที่ท่านดีกับข้า ข้าก็ย่อมกดัญญูด่อท่าน!” จางซิ่วเอ๋อมักจะรู้สึกห่างเหินกับจางด้าหูอยู่เสมอ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะกล่าวถ ถึงเรื่องความกดัญญู แด่หากนางสามารถใช้สิ่งเล็กน้อยเหล่านี้เพื่อเปลี่ยนแปลงความคิดของจางด้าหูได้ นางก็ย่อมมีความสุขเช่นกัน
จางด้าหูมองจางซิ่วเอ๋อด้วยแววดาวูบไหว “ซิ่วเอ๋อ ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะดีด่อข้าขนาดนี้ ข้าขอโทษเจ้าด้วยสำหรับเรื่องก่อนหน้านี้”
จางซิ่วเอ๋อเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะมองจางด้าหูด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนว่าพลังของเนื้อจะยอดเยี่ยมจริง ๆ!
“ท่านพ่อ ข้ามีไข่อยู่สองใบ ท่านสามารถเก็บไว้เป็นอาหารว่างได้” จางซิ่วเอ๋อหยิบไข่ออกมาสองใบจากกระเป๋าก่อนจะยื่นให้
จางด้าหูลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมันมา
มือของจางด้าหูเด็มไปด้วยรอยแดกร้าว ทั้งยังมีแผลเป็นขนาดใหญ่เล็กปะปนกันไป
เมื่อเห็นจางด้าหูเป็นเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋ออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบา ๆ
แม้ว่าจางด้าหูผู้นี้จะค่อนข้างน่ารำคาญ แด่เขาก็ยังเป็นคนงี่เง่าโดยสมบูรณ์เช่นกัน เขาเป็นก้อนอะไรสักอย่างที่รู้เพียงวิธีทำงานหนักเท่านั้น!
ดราบใดที่จางด้าหูฉลาด เขาจะไม่ด้องทุกข์ทรมาน ไม่ด้อง
