“ท่านหมอเมิ่ง”
เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่ต้องปิดบัง และผู้คนในหมู่บ้านก็รู้ดี
เมื่อได้ยินเช่นนี้ บัณฑิตจ้าวก็มองไปที่ของหมั้นทั้งหมดอีกครั้ง มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าก่อนที่เขาจะพูดอะไรบางอย่างออกมาอย่างสัตย์ซื่อ “ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดี”
สิ่งที่บัณฑิตจ้าวกล่าวออกมาเป็นความจริง
ตอนนี้เขาเป็นอาจารย์ของจางซิ่วเอ๋อ และเขาก็รู้จักกับจางซิ่วเอ๋อมาตั้งแต่เด็ก เขารู้สึกว่าหากจางซิ่วเอ๋อแต่งงานกับท่านหมอเมิ่งจริง ๆ มันก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี
อย่างไรก็ตาม บัณฑิตจ้าวยังคงแปลกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าท่านหมอเมิ่งจะมีวันเช่นนี้กับจางซิ่วเอ๋อมาก่อน เขาคิดว่าท่านหมอเมิ่งก็เหมือนกับตนที่คิดว่าตนเองคือผู้อาวุโสของจางซิ วเอ๋อ
แต่เรื่องราวได้ดำเนินไปแล้ว บัณฑิตจ้าวจึงไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่กล่าวอวยพรเท่านั้น
ส่วนเรื่องที่นางและท่านหมอเมิ่งยังไม่ได้คิด จางซิ่วเอ๋อก็ไม่ได้บอกมันกับบัณฑิตจ้าว
“แล้วพี่หนิงอันกับพี่เถี่ยเสวียนสองคนนั้นอยู่ที่ใดหรือขอรับ?” จ้าวเอ้อร์หลางกล่าวถามพร้อมมองหา
จ้าวเอ้อร์หลางชื่นชมทั้งหนิงอันและเถี่ยเสวียนยิ่ง
บัณฑิตจ้าวสอนจ้าวเอ้อร์หลางเพียงแค่ความรู้ในหนังสือ แต่หนิงอันและเถี่ยเสวียนสอนจ้าวเอ้อ
