คงกลัวว่าเขาจะได้เห็นของดี ๆ และเขาก็เห็นมันอย่างเลือนลางซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นไก่ต้มหนึ่งหม้อ
เขาหยุดเดินเล็กน้อยเมื่อก้าวขาเข้ามา แต่ไม่มีใครเรียกหาให้เขาไปทานมื้อเย็น
จางต้าหูไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินเข้าไปในบ้าน
ตอนนี้แม่โจวกำลังตระเตรียมสำรับและกำลังรอจางต้าหูอย่างเงียบ ๆ
จางต้าหูเดินเข้ามาและเห็นว่ามีหม้อเกี๊ยวทอดขนาดใหญ่อยู่บนโต๊ะ มันคือเกี๊ยวทอดไส้เนื้อวางอยู่เต็มหม้อ!
“ท่านพ่อ ล้างมือแล้วมากินข้าวกันเถิด” เสียงของจางซิ่วเอ๋อที่อ่อนโยนหาฟังได้ยากดังขึ้น
จางต้าหูตอบ “โอ้!” เขารีบล้างมือแล้วนั่งลงกินข้าวอย่างรวดเร็ว
จางซิ่วเอ๋อหยิบชามออกมาสองใบไว้ใส่น้ำส้มสายชู นอกจากนี้นางยังนำกระเทียมมาด้วยสองกลีบ เพราะได้ยินว่าจางต้าหูชอบกิน
จางต้าหูหยิบเกี๊ยวทอดในหม้อใส่ปากของตน สัมผัสแรกของมันเป็นความกรอบ หลังจากกัดลงไปแล้วจึงพบความชุ่มฉ่ำของเนื้อที่อัดแน่นอยู่ข้างใน และกลิ่นของมันก็หอมฟุ้งไปทั่ว
“ท่านพ่อ หากท่านชอบ ก็กินให้เยอะ ๆ นะ” น้ำเสียงของจางซิ่วเอ๋ออ่อนลง
หลังจากที่ได้กินเกี๊ยวทอดหม้อนี้แล้ว จางต้าหูรู้สึกว่าท้องของเขาอบอุ่นและถูกเติมเต็ม
หากคนผู้นี้ที่เคยเลวมาตลอดได
