ูประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” น้ำเสียงของจางต้าหูไม่ค่อยดีนัก
“พี่หญิงใหญ่บอกให้ข้ามาตามท่านกลับไปกินมื้อเย็น” จางซานหยากล่าว
จางต้าหูตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เจ้าหมายถึงพี่สาวเจ้าเรียกข้าไปกินข้าวหรือ?”
นี่เป็นของขวัญที่ยอดเยี่ยมสำหรับจางต้าหู จางซิ่วเอ๋อไม่เคยพูดเช่นนี้มาก่อน! ทุกครั้งที่เขาได้กินมันบ้าง เขากังวลเล็กน้อยว่าเรื่องนี้จะทำให้จางซิ่วเอ๋อไม่พอใจ
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อเรียกเขาให้ไปกินข้าวอย่างชัดเจน จางต้าหูจึงอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
“ท่านพ่อ วันนี้พี่หญิงของข้าทำเกี๊ยวทอด! มันคือเกี๊ยวทอด! ต้องอร่อยแน่!” จางซานหยากล่าวพร้อมแววตาเป็นประกาย คำชมทั้งหมดคือเรื่องจริง
ตอนนี้จางต้าหูได้ลุกขึ้นยืนและก้าวขาเดินกลับบ้าน
เขากินข้าวไปเมื่อตอนเที่ยง! และตอนนี้เขาก็หิวมาก จางซิ่วเอ๋อกลับนำอาหารมาให้อีกแล้ว เขาอยากจะกลับไปกินอาหารพวกนั้นจริง ๆ
เมื่อจางต้าหูกลับมาถึงบ้าน ตระกูลจางทั้งหมดกำลังรับประทานมื้อเย็นเช่นกัน
จางอวี่หมินนำฝาครอบปิดสำรับทันที เห็นได้ชัดว่านางไม่ต้องการให้จางต้าหูเห็นว่ามีอะไรอยู่ข้างในบ้าง
แต่จางต้าหูไม่ได้โง่ หากมันแย่ อีกฝ่ายย่อมไม่กลัวหากเขาเห็น แต่