งอวี่หมินเผยสีหน้า าไร้เดียงสาราวกับว่านางไม่เกี่ยวข้องอะไรทั้งนั้น
จางซิ่วเอ๋อสามารถคาดเดาได้ทันทีเมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ แม่เฒ่าจางและจางอวี่หมินคงจะล้างสมองจางต้าหูอีกครั้งแล้ว
เหตุผลนั้นไม่สามารถเป็นอื่นใดได้ เพราะสองคนนี้เพิ่งจะสูญเสียโอกาสฉกฉวยสินสอดทองหมั้นมาก่อนหน้านี้ ดังนั้นเวลานี้จางต้าหูย่อมกล่าวเรื่องสินสอดของหมั้นกับนางแน่นอน
ขณะจางซิ่วเอ๋อกำลังคิดเรื่องนี้ จางต้าหูกล่าวคำ “ข้าได้ยินว่าท่านหมอเมิ่งมาขอเจ้าแต่งงานงั้นหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “เป็นเช่นนั้น” นางลอบเยาะเย้ยในใจ ดูเหมือนว่าสิ่งที่นางคาดเดาจะถูกต้องเสียด้วย
จางต้าหูกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่นำสินสอดทองหมั้นกลับมาไว้ที่บ้าน?”
เมื่อแม่โจวได้ยินเช่นนั้น นางก็โต้กลับทันที “จางต้าหู ท่านยังมีคุณธรรมอยู่หรือไม่? ท่านปล่อยให้น้ำมันหมูเกาะกุมใจจนสับสนอย่างนั้นหรือ? ลูกสาวของเรายากลำบากเพียงใด? ตอนนี้มี ครอบครัวดี ๆ มาแต่งงานกับนางเสียที แต่ท่านกลับคิดถึงเรื่องสินสอดทองหมั้นของลูกสาวเราอยู่ได้!”
“จางต้าหู! ข้ารู้ว่าท่านคิดอะไรอยู่ เช่นนั้นจึงไม่จำเป็นต้องพูดมันออกมา! ข้าขอกล่าวไว้ตรงนี้ หากท่านกล้าที่จะเอาสินสอด
