็เพียงแค่อยากพูดกล่าว อย่าโกรธเคืองเลย” จางต้าหูกล่าวอย่างระมัดระวัง เพราะเกรงว่าจะทำให้แม่โจวขุ่นเคือง
จุดอ่อนใหญ่หลวงของจางต้าหูคือการที่ตัวเขาไม่ต้องการเป็นคนไร้ทายาท บุตรในท้องของแม่โจวเทียบเท่าชีวิตตัวเขา! แม้แม่โจวจะเป็นดวงใจของจางต้าหู ทว่าก็ไม่ใช่อะไรเกินเลยไปกว่า าภรรยาตามบ้าน
แม่เฒ่าจางและจางอวี่หมินไม่คาดคิดมาก่อนว่าจางต้าหูจะยอมแพ้อย่างรวดเร็ว
ทั้งคู่มองจางต้าหูด้วยแววตาเกลียดชัง
“ต้าหู! เมื่อครู่นี้เจ้าบอกข้าว่าอย่างไร? เหตุใดมันจึงกลับตาลปัตรทันทีที่เจ้าเห็นเมียและนังตัวขาดทุนนั่น?” แม่เฒ่าจางเท้าสะเอวด้วยมือทั้งสองข้างพร้อมตวาดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ด
ใบหน้าของจางต้าหูเปลี่ยนเป็นสีแดง เขามองแม่เฒ่าจางอย่างเชื่องช้า “ท่านแม่ ข้าขอโทษ ร่างกายของเหมยจื่ออ่อนแอและไม่อาจทนต่อการยั่วยุได้… เราค่อยพูดกล่าวเรื่องนี้ทีหลังได้ หรือไม่?”
จางซิ่วเอ๋อมองจางต้าหูด้วยความพอใจ แม้ว่าความคิดของจางต้าหูจะไม่มั่นคงนัก แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่ได้เข้าข้างแม่เฒ่าจางเต็มที่เช่นเดิมอีกแล้ว
เพื่อให้จางต้าหูเปลี่ยนแปลง หลังจากนางทำอาหารเย็นเสร็จสิ้น นางก็จะนำมาให้จางต้าหูกินด้วย เป็นการดีที่สุดที่จะทำให้จางต้