คำเหล่านี้คือแม้ว่านางจะไม่ได้อยู่กับท่านหมอเมิ่งในอนาคต นางก็ได ด้แต่คาดหวังว่าแม่โจวจะไม่เสียใจมากเกินไป
แม่โจวรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที “ซิ่วเอ๋อ เจ้าคิดกับท่านหมอเมิ่งเช่นนี้งั้นหรือ? เมื่อก่อนข้าเคยถามเจ้าแล้ว และเจ้าก็กล่าวชัดเจนว่าท่านหมอเมิ่งเป็นคนดี”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดีจริง ๆ แต่เวลานั้นข้าไม่ทราบว่าท่านแม่หมายความถึงอะไรเมื่อถามคำนั้นกับข้า”
“แต่มันก็สายเกินไปแล้วที่เจ้ามารู้เรื่องตอนนี้ ซิ่วเอ๋อ แม่รู้ว่าเจ้าคิดเองได้ แต่เรื่องนี้แม่ยังหวังให้เจ้าฟังแม่บ้าง อาจมีคนรวยกว่าท่านหมอเมิ่งในแปดหมู่บ้านนี้ แต่ไม่ม มีบุรุษที่ไหนจะติดดินและสามารถทำให้เจ้าใช้ชีวิตอย่างมั่นคงได้มากเท่าท่านหมอเมิ่งอีกแล้ว” แม่โจวกล่าวคำจริงจัง
“ท่านแม่ ข้าเข้าใจสิ่งที่ท่านพูดมา แต่สำหรับเรื่องนี้ข้ายังต้องคิดก่อน” จางซิ่วเอ๋อกล่าวช้า ๆ
แม่โจวพยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนี้ นางรู้สึกว่าจางซิ่วเอ๋อปฏิเสธในวันนี้เพียงเพราะตกใจ อีกสักพักนางก็จะยอมแพ้ และในที่สุดนางย่อมคิดเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนและเข้าใจทุกอย่างได้ ในที่สุด
อีกไม่นาน จางซิ่วเอ๋อจะต้องตระหนักได้อย่างแน่นอน
หัวใจของแม่โจวผ่อนคลายลงเล็กน้อยก่อ