นจะเอ่ยคำ “ซิ่วเอ๋อ แม่รู้สึกเสียใจต่อเรื่องของเจ้าเสมอ หากวันนั้นข้ากล้าหาญสักนิด ข้าจะไม่ปล่อยให้ย่าของเจ้าส่งเจ้าไปที่บ้านตระกูลเนี่ย ได้ ตอนนี้ข้าได้แต่หวังว่าเจ้าจะได้แต่งงานกับคนธรรมดา มีชีวิตที่เรียบง่าย”
เมื่อเทียบกับที่จางซิ่วเอ๋อต้องแบกรับชื่อแม่ม่ายตัวน้อยแต่ใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งแล้ว แม่โจวอยากให้จางซิ่วเอ๋อได้แต่งงานกับผู้ชายที่สามารถดูแลนางได้มากกว่า
ในหัวใจของแม่โจว ไม่ว่าสตรีจะแข็งแกร่งเพียงใด สุดท้ายแล้วก็ยังต้องพึ่งพาบุรุษอยู่วันยังค่ำ
โดยธรรมชาติแล้ว จางซิ่วเอ๋อเข้าใจได้ดีกว่าตอนนี้แม่โจวกำลังคิดอะไรอยู่
นางรู้ด้วยว่าแม้ตนจะบอกความจริงที่ยิ่งใหญ่ของแม่โจวในยามนี้ นางก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของแม่โจวได้ในคำพูดเดียว
ท้ายที่สุด แม่โจวเป็นเพียงสาวชนบทในยุคโบราณ และความคิดของนางแตกต่างไปจากความคิดของตนอย่างแน่นอน
จางซิ่วเอ๋อจึงทำได้เพียงกล่าวคำอย่างคลุมเครือ “ท่านแม่ ข้ารู้ว่าท่านกำลังทำเพื่อตัวข้า แต่ท่านวางใจเถิดว่าข้าจะไม่ปล่อยให้ตนเองต้องถูกทำร้าย แล้วไม่ต้องกังวลกับเรื่องน นี้เลย ข้าจะคิดเกี่ยวกับมันอย่างรอบคอบและถี่ถ้วน”
แม่โจวพยักหน้ารับพร้อมเอ่ยคำ “เช่นนั้นข้าขอต
