ำดุด่าของแม่เฒ่าจาง จางต้าหูก็หน้าแดงก่ำ “ท่านแม่ หากท่านหมอเมิ่งมาขอแต่งงานจริง ๆ ก็นับว่าเป็นเรื่องน่ายินดี”
ในใจของจางต้าหู เขารู้สึกว่าอย่างไรจางซิ่วเอ๋อก็ยังเป็นสตรี ทั้งนางปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะชนในทุกวันและตอนนี้ผู้คนในหมู่บ้านต่างก็ชี้นิ้วไปที่นาง
เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว จางต้าหูจึงไม่มีความคิดเห็นใดเกี่ยวกับการแต่งงานของจางซิ่วเอ๋อ
“แน่นอนว่าข้าไม่มีปัญหาที่นางจะแต่งงานกับใคร แต่ดูสิ่งที่ภรรยาของเจ้ากระทำเสียก่อน! ท่านหมอเมิ่งควรจะนำสินสอดทองหมั้นมาไว้ที่นี่! นางจะเก็บสินสอดเหล่านั้นไว้เป็นของส่วนตัว ได้อย่างไร? นางคือหลานสาวของตระกูลจาง! แล้วมีเหตุผลใดที่หลานสาวผู้นั้นจะได้รับสินสอดทองหมั้นเหล่านี้?” แม่เฒ่าจางถามกลับ
จางอวี่หมินกล่าวต่อ “พี่ชายสี่ ซิ่วเอ๋อยิ่งชั่วร้ายขึ้นทุกวัน ไม่เพียงแต่นางจะไม่เห็นพวกเราในสายตาเท่านั้น แต่นางยังไม่เห็นว่าท่านเป็นพ่อของนางด้วยซ้ำ! ท่านต้องสั่งสอนน นางให้ดีกว่านี้!”
จางต้าหูกล่าวอย่างขุ่นเคือง “ท่านแม่ อวี่หมิน ไม่ว่าเจ้าจะพูดอย่างไร หากจางซิ่วเอ๋อได้แต่งงานกับท่านหมอเมิ่งจริง ๆ มันนับว่าเป็นเรื่องน่ายินดี อย่าได้สนใจเรื่องอื่นเลย”
จางต้าหูไม่เห็นสินสอดทองหมั้
