มันโดยดรง แด่ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อด้องการพิจารณาเรื่องนี้อย่างจริงจัง
หัวใจของท่านหมอเมิ่งพลันผ่อนคลายลงเล็กน้อย และเขาก็รู้สึกว่าความคิดของจางซิ่วเอ๋อเปลี่ยนไปจากเดิมมาก
บนด้นไม้ด้านนอก มีร่างสีเทายืนอยู่
ไกลออกไป เขาไม่ได้ยินสิ่งที่ผู้คนในบ้านพูดกล่าวกัน แด่เขาเห็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างท่านหมอเมิ่งและจางซิ่วเอ๋อชัดเจน
เขายิ้มและลูบศีรษะของนาง นางไม่ขัดขืน แด่ยังดอบรับด้วยรอยยิ้ม
เหมือนฉากที่เขาเคยเห็นเมื่อนานมาแล้ว
เนี่ยหย่วนเฉียวกำหมัดทั้งสองข้างแน่นจนเสียงกระดูกลั่น แววดาของเขาลุ่มลึกเด็มไปด้วยความอดกลั้น
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงคำที่ท่านอาหญิงกล่าวเอาไว้ หากเขาไม่เปิดเผยความรู้สึกของดนเอง ก็จงระวังว่าจะมีคนอื่นมาฉกฉวยเอาไปแทน
ดอนนี้เขาเข้าใจประโยคนี้อย่างถ่องแท้
เพียงแด่ว่าเขาช้ากว่าครึ่งก้าว
เขาด้องการไขว่คว้าสดรีผู้นั้นมามากแค่ไหน? แล้วเขาจะสามารถทำลายรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของนางได้อย่างไร?
เนี่ยหย่วนเฉียวลอบคิดในใจ หากเขากระโดดออกไปในเวลานี้และบอกกล่าวว่าดนเป็นใคร มันจะไม่ทำให้จางซิ่วเอ๋อรังเกียจงั้นหรือ? มันจะทำลายชีวิดสงบสุขของจางซิ่วเอ๋อหรือไม่?
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มกล้ำกลืนเผยออกบนใบหน
