ใบหน้าตื่นตระหนก นางมองจางซิ่วเอ๋อด้วยใบหน้าที่น่าเกลียด “เจ้าอยู่กินกับลูกชายข้าแล้ว เจ้าจะไม่แต่งงานเข้าตระกูลข้าได้อย่างไร?”
“นางหลิน หากอนาคตเจ้าได้พบเจอกับใครบางคน เพียงแค่ได้พูดคุยกับบุตรสาวตระกูลใหญ่ เจ้าก็จะคิดพานางเข้าบ้านแล้วงั้นหรือ?” จางซิ่วเอ๋อกล่าวประชดประชัน
เมื่อพูดเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อหยุดไปชั่วขณะ “ทุกท่านโปรดดูแลบุตรสาวของตนให้ดี อย่าให้นางหลินผู้นี้พบเจอ มิฉะนั้นลูกสาวของพวกท่านจะถูกนางพาเข้าบ้านอย่างไร้คำอธิบายและสุดท้ายคงกลายเป็นวัวและม้า”
ทุกคนมองนางหลินด้วยสายตาที่รังเกียจ
ก่อนหน้านี้ตระกูลหลินและผู้คนนับหมื่นไม่ชื่นชอบจางซิ่วเอ๋อ ตอนนี้พวกเขารู้สึกว่าอยากบอกให้จางซิ่วเอ๋อแต่งงานไปเสีย
หลีฮวามองนางหลินด้วยแววตาขุ่นเคืองเล็กน้อย
แม้ว่านางจะไม่ได้แต่งงานกับสวี่อวิ๋นซานจริง ๆ แต่นางก็รู้สึกว่าตนเป็นภรรยาของสวี่อวิ๋นซานมาหลายปีแล้ว และตอนนี้นางหลินกำลังพูดถึงการหาภรรยาน้อยให้สวี่อวิ๋นซาน แล้วเมียรองผู้นี้คือจางซิ่วเอ๋อ เช่นนี้หลีฮวาจะรู้สึกสบายใจได้อย่างไร?
เมื่อเห็นท่าทีของหลีฮวา จางซิ่วเอ๋อเม้มริมฝีปากของตนด้วยความพึงพอใจ
ไม่ช้าก็เร็วเล็บที่ฝังไว้จะติดอยู่ในเนื้อ
