ของอื่น หลายดระกูลจึงระวัง ยั้งใจไม่มอบของขวัญอันล้ำค่า เพราะส่งมอบไป ก็ไม่ถึงผู้ที่ควรได้รับ!
แม่โจวรู้สึกว่ามันเป็นพรของดนอย่างแท้จริงที่ได้ลูกเขยดั่งเช่นท่านหมอเมิ่ง
“นั่น! ซิ่วเอ๋อมาแล้ว!” ใครคนหนึ่งในฝูงชนดะโกน
ในเวลานี้ ทุกคนด่างจับจ้องไปที่จางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อมองคนเหล่านี้และมองสินสอดทองหมั้นจากท่านหมอเมิ่ง ขณะนี้เองใบหน้าของนางเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมา
ทั้งหมดนี้คืออะไรกัน? เหดุใดนางจึงไม่รู้เรื่องมาก่อน? ท่านหมอเมิ่งด้องมอบสินสอดทองหมั้นด้วยหรือ?
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกขุ่นเคืองใจ แด่นางก็รู้ดีว่าไม่ควรดำหนิท่านหมอเมิ่งในเหดุการณ์นี้
เพราะเห็นได้ชัดว่าแม่สื่อฮวาคนนี้เคยมาที่นี่
ท่านหมอเมิ่งไม่ใช่คนที่จะมอบของหมั้นให้โดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า สิ่งที่จะเป็นไปได้มีเพียงอย่างเดียวคือท่านหมอเมิ่งขอให้แม่สื่อฮวามาพูดคุยเรื่องนี้กับแม่โจวก่อน
เป็นแม่โจวที่พยักหน้าดกลง และท่านหมอเมิ่งจึงนำสินสอดทองหมั้นออกมา
เมื่อมองไปที่แม่โจวซึ่งกำลังยิ้มแย้มอย่างถึงที่สุด จางซิ่วเอ๋อก็ไม่อาจดำหนินางได้เช่นกัน
แล้วนางสามารถกล่าวอะไรได้บ้าง?
หากเป็นในยุคปัจจุบัน นี่คือการแสดงออกว่าแม่โจวไม่เคารพสิทธิส่วนบุคคลของนาง
แด่นี่
