างซิ่วเอ๋อรู้สึกดีเมื่อได้เห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ ใบหน้าของนางสดใส และนางก็ยังดูเป็นมิตร ไม่น่ารำคาญ
จางซิ่วเอ๋อเดินตรงไปที่ห้องทางทิศตะวันตกพร้อมกับแม่สื่อฮวา นางกล่าวทักทาย “ท่านแม่ มีแขกมาพบ”
นางโจวอยู่ในห้อง นางลุกขึ้นจากเตียงและเห็นแม่สื่อฮวาเดินเข้ามา
นางโจวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่านางไม่รู้จักแม่สื่อฮวาผู้นี้
จางซิ่วเอ๋อสงสัยไม่น้อยเมื่อเห็นความประหลาดในใจแววตาของแม่โจว “ท่านแม่?”
แม้ว่าแม่สื่อจะดูเรียบง่ายและตรงไปตรงมา ทว่าฝีปากของพวกเขานั้นเก่งกาจและแข็งแกร่งยิ่ง
ในขณะนั้น แม่สื่อฮวาไม่เพียงแต่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม นางยังจับมือของนางโจวเอาไว้แน่น “น้องหญิงใหญ่ ตัวข้าสกุลฮวา เรียกข้าเป็นพี่หญิงใหญ่ฮวา”
จางซิ่วเอ๋ออดไม่ได้ที่จะหัวเราะ จากแม่สื่อฮวากลับกลายเป็นพี่หญิงใหญ่ฮวาเสียได้
ในชาติก่อน มีแมลงน้อยชนิดหนึ่งที่ชื่อเรียกเหมือนดังพี่หญิงใหญ่ฮวา
นางโจวตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด “เรื่องนั้น… ข้าไม่รู้ว่าท่านจะมา…”
แม่สื่อฮวาไม่ได้กล่าวแทรกนางโจว นางยิ้มพร้อมตอบกลับ “ข้ามาเพื่อแจ้งข่าวดีแก่เจ้า! เจ้าได้รับพรที่ดียิ่ง”
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ แม่สื่อหันไปหาจางซิ่วเอ๋อ “นี่คือลูกสาว
