าดสะอ้านเกินไป และกลายเป็นคนนอกรีต
“ท่านป้า ข้ารู้ว่าท่านกำลังพูดสิ่งเหล่านี้กับข้าเพียงเพราะหวังดี แต่ตอนนี้มีอิ๋งเค่อจวีอยู่ข้างหลังข้าแล้ว คนเหล่านั้นย่อมไม่กล้าทำอะไรกับข้าอีก” จางซิ่วเอ๋อตอบ
ส่วนเรื่องเกี่ยวกับตระกูลเนี่ย จางซิ่วเอ๋อย่อมไม่อ้าปากกล่าวมันออกไปพล่อย ๆ ในตอนนี้
เมื่อแม่เฒ่าผู้นั้นได้ยิน นางก็ลดเสียงลงพร้อมกล่าวเสียงกระซิบ “เจ้าไม่รู้หรือว่าฟู่ต้าเตาเป็นคนชั่วร้าย ทั้งน้องสาวของเขายังแต่งงานกับคนรับใช้ตระกูลเนี่ย…”
“การที่เจ้าแย่งการค้าของเขาเช่นนี้ พวกเขาจะปล่อยเจ้าไปได้อย่างไร? ข้าคิดว่าแม้จะเป็นโรงเตี๊ยมอิ๋งเค่อจวี แต่คนพวกนั้นคงไม่หวั่นเกรงมากนัก” แม่เฒ่าพูดออกมาพร้อมมองซ้ายข ขวา
นางเกรงว่าจะมีใครเข้ามาแอบฟังถ้อยคำของตน
เพราะการเข้ามายุ่งเรื่องคนอื่นย่อมไม่ดีนัก
“ข้าเห็นแล้วว่ามันไม่ง่ายเลยที่สาวน้อยทั้งสองอย่างพวกเจ้าจะทำการค้า ข้าเลยอดไม่ได้ที่จะกล่าวเตือน การหาเงินเป็นสิ่งที่ดี แต่หากพวกเจ้ามีปัญหากับใครที่ไม่สามารถจัดการ ได้ มันจะกลายเป็นเรื่องไม่ดีทันที” แม่เฒ่ากล่าวอย่างกังวล
จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างอบอุ่นใจ “ท่านป้า ไม่ต้องห่วง ข้าเตรียมแผนรับมือไว้แล้ว”
แม่เฒ่ามองจาง
