องนี้แล้ว แม่โจวหยุดเล็กน้อย “ส่วนชุนเถา…”
นางจัดการเรื่องต่าง ๆ ของจางซิ่วเอ๋อแล้ว และนางต้องวางแผนจัดการสำหรับชุนเถาลูกสาวคนที่สองด้วยเช่นกัน
“ชุนเถายังเยาว์นัก ข้าเกรงว่าคงจะต้องรบกวนท่านและซิ่วเอ๋อให้ดูแลนางต่อไปสักสองสามปี แล้วข้าจึงจะค่อยพูด ดกล่าวกับชุนเถาอีกครั้ง” แม่โจวกล่าวต่อ
แม่โจวกำลังคิดการณ์ไกลอย่างยิ่ง แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่เป็นความกังวลของแม่โจวทั้งสิ้น
นางหวังว่าจางซิ่วเอ๋อจะได้พบใครสักคนที่ดีและได้แต่งงานกัน ในขณะเดียวกันนางก็คาดหวังว่าจางชุนเถาจะเติบโต อย่างปลอดภัยและมั่นคง
แม่โจวรู้ดีว่าการยกสองสาวพี่น้องให้เขาดูแลนั้นเป็นเรื่องไม่เหมาะสม แต่นางไม่สามารถพาจางชุนเถากลับมาอยู่กับ บตระกูลจางได้อย่างแน่นอน
นางต้องการดูแลลูกสาวด้วยตนเอง แต่ในเมื่อสภาพแวดล้อมที่นี่ไม่ดี ลูกสาวของนางก็อาจจะถูกขายออกไปเป็นสินค้าไ ได้
แม่โจวไม่ต้องการให้เกิดเรื่องเช่นนี้อีก
หากวันหนึ่งนางสามารถแยกตัวออกมาได้ ถึงตอนนั้นก็ไม่จำเป็นต้องให้ท่านหมอเมิ่งคุยกับจางซิ่วเอ๋อ นางจะพาตัวลูก กสาวกลับมา
ท่านหมอเมิ่งยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อได้ยินเช่นนั้น “หากข้าแต่งงานกับจางซิ่วเอ๋อจริง ชุนเถาก็ย่อมเป็นความรับผิด
