ม่เต็มใจที่จะเดินออกไปส่งท่านหมอเมิ่งแน่
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากซิ่วเอ๋อรู้ว่านางเจรจาเรื่องนี้กับท่านหมอเมิ่งแล้ว ซิ่วเอ๋อย่อมต้องมีความสุขมาก กใช่หรือไม่?
แต่จางซิ่วเอ๋อผู้น่าสงสารกลับไม่รับรู้ถึงบทสนทนาระหว่างแม่ของตนและท่านหมอเมิ่งเลย
เพียงเพราะนางยกย่องท่านหมอเมิ่งว่าเขาเป็นคนดี จึงเกิดความเข้าใจผิดมากมายขึ้น
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อและท่านหมอเมิ่งเดินออกจากบ้านตระกูลจางไป จางซิ่วเอ๋อจึงกล่าวถาม “ท่านอาเมิ่ง อาการของแม่ ข้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
ท่านหมอเมิ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวเสียงต่ำ “ต่อไปนี้อย่าเรียกข้าว่าท่านอาเมิ่งอีกเลย”
จางซิ่วเอ๋อไม่เข้าใจ การที่นางถามไถ่ถึงอาการของแม่โจวมันเกี่ยวข้องกับการเรียกขานได้อย่างไร?
นางยิ้มแล้วกล่าวตอบ “หากไม่ให้เรียกว่าท่านอาเมิ่ง แล้วจะให้ข้าเรียกว่าอะไรหรือ?”
……………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ซิ่วเอ๋อยัยเด็กโง่เอ๊ย ถ้าได้รู้ว่าแม่คุยอะไรกับท่านหมอลับหลังตัวเองแล้วจะกรี๊ดแตกไหมเนี่ย
ไหหม่า(海馬)
