ลัว
ทว่าตอนนี้ท่านหมอเมิ่งอยู่ที่นี่ เมื่อจางซิ่วเอ๋อคิดว่าจางอวี่หมินกำลังจะพูดสิ่งที่น่ารังเกียจเหล่านั้นต่อหน้าท่านหมอเมิ่ง นางก็รู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเผชิญหน้ากับท่านหมอเมิ่ง
ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงทําได้เพียงระงับเพลิงโทสะในใจของนางลงชั่วคราว
ค่อยหาโอกาสที่จะสั่งสอนจางอวี่หมินได้ก็นับว่าไม่สาย
ถึงอย่างไรจางอวี่หมินก็มาหาเรื่องทุกสามวันห้าวันอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นนางก็ยังมีโอกาสโต้กลับ
จางต้าเหอกวาดสายตามองจางซิ่วเอ๋อและคนอื่น ๆ ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะหัวเราะเยาะ “ข้าว่านะซิ่วเอ๋อ เจ้าช่างมีความสามารถยิ่งนัก ถึงกับพาชู้รักของเจ้าเข้ามาถึงที่บ้านได้”
กล่าวถึงตรงนี้ จางต้าเหอก็ชะงักไปเล็กน้อยแล้วพูดต่อ “น้องสะใภ้ อายุของท่านหมอเมิ่งผู้นี้ก็ไม่ได้มากกว่าเจ้านัก เจ้าปล่อยให้ท่านหมอเมิ่งเข้าไปในห้อง ไม่กลัวน้องสี่ของข้าเข้าใจผิดหรือ?”
จุดประสงค์ของจางต้าเหอชัดเจนมาก เพียงเพื่อเยาะเย้ยจางซิ่วเอ๋อและคนอื่น ๆ ก็ไม่ลืมที่จะดึงแม่โจวลงไปในน้ำด้วย
จางซิ่วเอ๋อได้ยินดังนั้นก็โมโหและแค่นเสียงเย็นชาออกมา “ลุงสาม หากท่านมีเวลาก็ควรดูแลลูกชายขาง่อยของท่านให้ดีเถิด เรื่องของพวกเราท่านไม่ต้องสนใจ!”
