่องเงินก็ไม่เป็นไร ตอนนี้นางต้องการรับเงินจากท่านหมอเมิ่ง นางไม่สนใจว่าตระกูลจ้าวจะคิด ดอย่างไรกับตระกูลจาง
เสียงของแม่โจวไม่เบา ส่งผลให้คนที่อยู่ในห้องฝั่งตะวันออกได้ยินกันหมด
แม่เฒ่าจางไม่สนใจอีกต่อไป ทว่าคนในห้องฝั่งตะวันออกล้วนกังวลใจ
แม่เถาเดินออกมาก่อน นางมองแม่เฒ่าจางพร้อมกล่าวขึ้น “ท่านแม่ อย่าได้ทำให้ซิ่วเอ๋อต้องอับอายเลย หากซิ่วเอ๋อช ชอบพอกับท่านหมอเมิ่ง ท่านก็ควรปล่อยให้นางตามท่านหมอเมิ่งไปเสีย”
ที่แม่เถากล่าวเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อจางซิ่วเอ๋อ
ประการแรก แม่เถายังคงต้องการทำลายชื่อเสียงของจางซิ่วเอ๋อ และประการที่สอง แม่เถาไม่ต้องการให้แม่เฒ่าจางยุ่งวุ่นว วายกับท่านหมอเมิ่งอีกต่อไป
มันจะน่าอับอายเพียงใดหากนำเรื่องเหล่านี้เข้าสู่สำนักปกครอง?
มันก็เหมือนเรื่องซุบซิบในหมู่บ้าน แต่หากเรื่องราวเกี่ยวข้องกับสำนักปกครองจริง ต่อให้เป็นฝ่ายที่มีเหตุผลก็ มากพอจะทำให้ทางการขุ่นเคือง ไม่ต้องพูดถึงแม่เฒ่าจางที่ไม่มีความรับผิดชอบเลย
หากเรื่องนี้กระทบกระเทือนต่อจางเป่าเกินล่ะ?
แม่เถาไม่ได้สนใจจางซิ่วเอ๋อสักเท่าใด สิ่งที่นางสนใจเพียงอย่างเดียวคือเรื่องนี้ต้องไม่กระทบต่อการแต่งงานของ งจางเป่าเกิน
เมื่อจางซิ่วเอ๋อเห็นแม่เถ
