แล้วเราจะหารือกันเกี่ยวกับการ รกรรโชกทรัพย์ของท่าน แม้ว่าจะไม่ถูกเนรเทศ ก็อาจจะถูกลงโทษอย่างอื่น ที่ไม่อาจเลี่ยงได้”
เมื่อเห็นว่าท่านหมอเมิ่งจริงจัง แม่เฒ่าจางพลันกลัวความผิดขึ้นมา
คราวนี้นางจะตอบโต้อะไรได้อีก
แม่โจวเดินออกมาจากห้อง
เมื่อเห็นแม่โจว ท่านหมอเมิ่งกล่าวคำอย่างเขินอาย “ทำให้ท่านขายหน้าแล้ว”
สำหรับแม่โจวแล้ว ความคิดของท่านหมอเมิ่งเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม นางเพียงยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนและไม่กล่าวคำใด
แม่โจวหันไปมองแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมิน “ท่านแม่ ไม่กลัวว่าเรื่องนี้จะจบลงที่สำนักปกครองหรือ? ไม่กลัวคนอื่น จะเห็นเรื่องขำขันของครอบครัวเราหรือไร? อย่าไปบอกผู้ใดเลย หากตระกูลจ้าวรู้เข้า พวกเขาจะมองบ้านเราอย่างไร? ?”
แม่เฒ่าจางจะสนความคิดของตระกูลจ้าวได้อย่างไร นางไม่ได้ต้องการให้ผู้ใดในนั้นมาแต่งงานกับบุตรสาวของตน สำหรับ จางเป่าเกิน แม่เฒ่าจางจะคิดว่าหลานชายของตนเป็นคนดีก็ต่อเมื่อหลานชายมีประโยชน์ต่อนางเท่านั้น
แต่ตอนนี้จางเป่าเกินเป็นเพียงคนไร้ค่าในสายตาของแม่เฒ่าจาง
หากนางยังพอมีเมตตาอยู่บ้าง นางก็คงจะหาภรรยาสักคนให้แก่จางเป่าเกิน แต่มันยังไม่ถึงเวลาต้องกังวลมิใช่หรือ อ?
หากไม่ขัดผลประโยชน์เรื
