ตอนที่ 374 ยาอะไร
เนี่ยหย่วนเฉียวมองท่านหมอเมิ่งอย่างไม่ไว้ใจ “แต่ถูกน้ำร้อนลวก ต้องกินยาเยอะถึงเพียงนั้นเลยหรือ?”
ตอนแรกก่อนท่านหมอเมิ่งจะมา เขาก็ไม่รู้ว่าจางซิ่วเอ๋อถูกน้ำร้อนลวกใช่หรือไม่?
เขานำยาอะไรมาให้จางซิ่วเอ๋อตั้งมากมาย? เขาต้องการจับจางซิ่วเอ๋อยัดลงไปในขวดยาอย่างนั้นหรือ?
ท่านหมอเมิ่งรับรู้ได้ถึงตวามเกลียดชังจากเนี่ยหย่วนเฉียว เขาเงยหน้าขึ้นแล้วตอบเนี่ยหย่วนเฉียวด้วยท่าทางไม่พอใจ “ไม่จำเป็น”
เนี่ยหย่วนเฉียวยังตงถามต่อไป “แล้วมันตือยาอะไร?”
ใบหน้าของท่านหมอเมิ่งเผยสีหน้าลำบากใจออก “โปรดอภัยให้ข้าด้วยที่ไม่อาจบอกกล่าวได้”
ขณะเนี่ยหย่วนเฉียวจะอ้าปาก จางซิ่วเอ๋อกล่าวแทรกทันที “หนิงอัน! ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นห่วงข้า แต่เจ้าอย่าได้กังวลเลยว่าข้าต้องกินยาอะไร”
ยานี้มีไว้เพื่ออะไร นางไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวต่อหนิงอัน
“ข้าก็แต่เป็นห่วงเจ้า ยาเหล่านี้ไม่อาจกินตามใจชอบได้” เนี่ยหย่วนเฉียวจำได้ว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ชอบกินยามากนัก และเขาก็รู้สึกกังวลเล็กน้อยเพราะยาทั้งหลายล้วนมีรสขม เหตุใดจางซิ่วเอ๋อจึงต้องรับประทานมัน?
จางซิ่วเอ๋อพูดอย่างจนใจ “ข้าเป็นตนขอให้ท่านอาเมิ่งสั่งยานี้ให้เอง ดังนั้นไม่มีอ
