ตอนที่ 372 ผู้ใดรังแกเจ้า
มันเป็นพื้นที่บริเวณแขนจุดเล็ก ๆ เท่านั้น จางซิ่วเอ๋อจะระวังตัวเองตลอดเวลาได้อย่างไร
หากเป็นยามปกติ นางอาจจะยังคิดเรื่องนี้อยู่ ทว่าเวลานี้นางมีอาการจิตใจเหม่อลอยอยู่บ้าง
แขนของนางถูกลวกจนเป็นสีแดงและมีแผลพุพองอยู่หลายแผล
เมื่อจางซิ่วเอ๋ออยู่ข้างนอก มันไม่ค่อยสะดวกในการดูนัก แต่เมื่อเห็นมัน ทั้งยังถูกลมพัดใส่ จางซิ่วเอ๋อก็อ อดร้องออกมาไม่ได้
นางบ่นพึมพำออกมาหนึ่งประโยค “เจ็บจริง ๆ”
เมื่อเนี่ยหย่วนเฉียวเห็นเหตุการณ์นี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยและรีบเดินเข้ามา เขาคว้ามือของจางซิ่วเอ๋อเอ อาไว้ “เกิดอะไรขึ้น?”
จางซิวเอ๋อตะลึงงัน และมองเนี่ยหย่วนเฉียวด้วยสีหน้าแปลก ๆ
เนี่ยหย่วนเฉียวเองดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าปฏิกิริยาของตนค่อนข้างรุนแรง จึงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เขาแสร้งทําเป็น นไม่มีอะไรเกิดขึ้นและปล่อยมือของจางซิ่วเอ๋อ
“ข้าหมายถึง… เกิดอะไรขึ้นกับมือของเจ้า?” เนี่ยหย่วนเฉียวกล่าวซ้ำอีกครั้ง
ยังไม่ทันที่จางซิ่วเอ๋อกล่าวอะไร จางชุนเถาที่มีไฟแค้นสุมเต็มทรวงก็พูดขึ้นอย่างโกรธเคือง “พวกท่านไม่รู้หรอ กว่าวันนี้ข้ากับพี่หญิงโชคร้ายเพียงใด พวกเราเจอคนบ้าในเมือง! เจ้าคนบ้านั่นเตะ
