ครู่หนึ่งก่อนจะนึกได้ว่าตระกูลเนี่ยคือครอบครัวที่เลี้ยงดูคุณชายขี้โรคผู้นั้น
ในระยะสิบลี้แปดหมู่บ้าน นอกจากตระกูลเนี่ยแล้วก็ไม่มีตระกูลไหนจะยิ่งใหญ่กว่า
เดิมทีนางคิดว่าตระกูลเนี่ยเป็นเพียงตระกูลที่ครอบครองที่ดินมากกว่าผู้ใด แต่ฟังจากคำกล่าวของฟู่ต้าเตาแล้ว แม้แต่เถ้าแก่เฉียนก็ยังต้องไว้หน้าตระกูลเนี่ยอยู่บ้าง
เถ้าแก่เฉียนที่เมืองชิงสือนั้นถือว่าเป็นบุคคลอันน่าทึ่งแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้ามีเรื่องมีราวกับตระกูลเนี่ย นี่คือข้อแตกต่างกับตระกูลเนี่ยในความคิดของพวกเขา
แต่ก็อาจเป็นเพียงสิ่งที่ฟู่ต้าเตาอวดอ้างเท่านั้น
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองคนแก้มลิงหน้าแหลมพร้อมกล่าวเย็นชา “ผู้ใดเป็นคนของตระกูลเนี่ย? อย่าได้กล่าวว่าเป็นคนจากตระกูลเนี่ยสุ่มสี่สุ่มห้า!”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าคนผู้นี้ไม่ใช่พี่ชายของนายน้อยเนี่ย
นางเคยเห็นนายท่านเนี่ยด้วย แม้นางจะบอกว่านางไม่ชอบใครในตระกูลเนี่ยก็จริง แต่นายท่านเนี่ยไม่ได้มีใบหน้าน่าเกลียดเช่นนี้ อย่างน้อยเขาก็ไม่มีปากแหลมยื่นดั่งชายตรงหน้านาง
“หากตระกูลเนี่ยรู้ว่ามีหมาแมวข้างถนนมาลอบปลอมตัวเป็นคนจากตระกูลเนี่ย พวกเขาย่อมไม่มีความสุขแน่!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างรวดเร็ว
จางซิ
