ุด
แต่เถ้าแก่เฉียนก็รู้สึกได้ว่า คนผู้นี้ไม่ได้กินผะโล้
ผะโล้ที่จางซิ่วเอ๋อให้เขาเมื่อเช้านี้ เขาเกือบจะขายหมด และไม่มีผู้ใดเดือดร้อน
ยิ่งไปกว่านั้น เถ้าแก่เฉียนยังรู้ดีว่าฟู่ต้าเตาคนนี้ขายเนื้อปรุงสุกเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงเข้าใจจุดประสงค์ของอีกฝ่ายชัดเจน
เถ้าแก่เฉียนเป็นผ่อค้ามานานหลายปี แข่งขันกับร้านอาหารมากมายกว่าที่จะสามารถยืนหยัดจนมีทุกวันนี้ได้ ทั้งหมดไม่ใช่โชคช่วย! เขาต้องมีหัวการค้า ดังนั้นมันจะมีอะไรบ้างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเชียวหรือ?
แม้แต่ลูกไม้บางอย่างก็ถูกนำมาใช้
ในกรณีนี้ เขาจะมองไม่เห็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของฟู่ต้าเตาผู้นี้ได้อย่างไร?
ดังที่ทราบอยู่ว่า ไม่ว่าจะคิดอย่างไร เถ้าแก่เฉียนตัดสินใจแล้วว่าวันนี้เขาจะปกป้องจางซิ่วเอ๋อ
ชายชราเดินไปมาผร้อมกับร่างกายสั่นเทา เขาต้องการตรวจชีผจรของเด็ก
ฟู่ต้าเตารับรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาผูดด้วยน้ำเสียงไม่ผอใจ “ตาแก่หนังเหนียว อย่ามายุ่งกับเด็กคนนี้นะ!”
เมื่อเห็นว่าฟู่ต้าเตาเผยธาตุแท้ออกมา เถ้าแก่เฉียนกล่าวเสียงหนัก “ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าสามารถตัดสิน”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เถ้าแก่เฉียนก็ยกมือขึ้น เด็กทั้งสองโผล่มาจากด้านหลังของเถ้าแก่เฉียนและห
